Tag Archives: Ethiopian politics

ሰማያዊ ፓርቲ የምርጫውን ውጤት እንደማይቀበለው አስታወቀ

Negere Ethiopia

‹‹በኃይል የተቀማ ድምፅ የሚመሰረት መንግስት በህዝብ ተቀባይነት የለውም››

• ‹‹በሂደቱ በመቆየታችን የኢህአዴግን አውሬነት አሳይተናል›› ኢ/ር ይልቃል

• ‹‹የአፍሪካ ህብረት ራሱንም ሌላም ማዳን የማይችል የእንጨት ድስት ነው›› አቶ ስለሽ

image

ሰማያዊ ፓርቲ የ2007 ዓ.ም ሀገራዊ ምርጫ ሂደቱንም ሆነ ውጤቱን እንደማይቀበለው አሳወቀ፡፡ ፓርቲው ዛሬ ግንቦት 21/2007 ዓ.ም በጽ/ቤቱ ‹‹ነጻነት በሌለባት ኢትዮጵያ ሕዝባዊ አስተዳደር መትከል ዘበት ነው!›› በሚል ለሀገር ውስጥና ለውጭ ሀገር ጋዜጠኞች በሰጠው መግለጫ ምርጫው ‹‹ከዚህ ቀደም ከተካሔዱት ምርጫዎች ጋር እንኳ ሊወዳደር የማይችል እጅግ ኢ-ፍትኃዊ፣ ወገንተኛና ተዓማኒነት የሌለው በመሆኑ ሰማያዊ ፓርቲ ሂደቱንም ሆነ ውጤቱን አይቀበለውም፡፡›› ብሏል፡፡

በ2007 ዓ.ም ጠቅላላ ምርጫ ለመሳተፍ ሲወስን ገለልተኛና ብቃት ያላቸው ተቋማት እንደሌሉና ገዥው ፓርቲም እውነተኛ ምርጫ እንደማይፈቅድ እያወቀ መሆኑን የገለፀው ሰማያዊ በሂደቱ የተሳተፈው የስርዓቱን ችግሮች ለማጋለጥ እንደሆነ አስታውቋል፡፡ የፓርቲው ሊቀመንበር ኢ/ር ይልቃል ጌትነት ‹‹በሂደቱ ውስጥ በመቆየታችን እጩዎቻችን በህገ ወጥ መንገድ ሲታገዱ፣ ታዛቢዎች ሲከለከሉና ሲታሰሩ አሳይተናል፡፡ በሂደቱ በመቆየታችን የኢህአዴግን አውሬነት አሳይተናል፡፡ ከመጀመሪያው ጀምሮም ሆነ በምርጫው ወቅት የነበረውን ማጭበርበር ለኢትዮጵያ ህዝብና ለዓለም አጋልጠንበታል፡፡›› ብለዋል፡፡ የፓርቲው ም/ሊቀመንበር እና የምርጫ ጉዳይ ኃላፊው አቶ ስለሽ ፈይሳ በበኩላቸው ምርጫው መትረየስ ተጠምዶ፣ ብረት ለበስ በየ መንገዱ ቆሞ፣ የአጋዚ ጦር አባላት ከተማ ውስጥ ተሰማርተው ከመካሄዱም ባሻገር ከፍተኛ የድምጽ ማጭበርበር የነበረበት ነው ብለዋል፡፡ የምርጫው ብቸኛ የውጭ ታዛቢ የሆነውን የአፍሪካ ህብረት ታዛቢ ቡድንም ራሱንም ሌላም ማዳን የማይችል ‹‹የእንጨት ድምጽ ነው!›› ሲሉ ተችተዋል፡፡

ምርጫው በህገ ወጥ አሰራሮች የታጀበ፣ በማንኛውም መመዘኛ ፍትሃዊ፣ ነፃና ተአማኒ ሊሆን እንደማይችል ሒደቱ በግልፅ አመላካች ነበር ያለው ሰማያዊ ፓርቲ ‹‹በውጤቱም በሐገራችን የዲሞክራሲና የመድብለ ፓርቲ ስርዓት መኖርን ወደ መቃብር የከተተና ኢትዮጵያ የአንድ ፓርቲ ስርዓት ሐገር መሆኗን ያረጋገጠ ነው፡፡..ለኢትዮጵያ ዴሞክራሲ የጨለማ ዘመን መምጣቱን ከማሳየቱ ባሻገር ኢህአዲግ በፍርሃት ተውጦ ሁሉንም ለመቆጣጠር ባደረገው ሩጫ ለመግለፅ እስኪያፍር ድረስ የሚያሸማቅቅ ውጤት እንዲከናነብ ሆኗል፡፡›› ብሏል፡፡ በኃይል በተቀማ ድምፅ የሚመሰረት መንግስትም በሕዝብ ተቀባይነት እንደሌለውም ገልጾአል፡፡
ሰማያዊ ፓርቲ በአፈና እና ጭቆና ውስጥ ሆነው ድምጽ ለሰጡት መራጮች ምስጋናውን አቅርቧል፡፡ በምርጫው ሂደት የተንገላቱ፣ የታሰሩትን፣ የተደበደቡና የተሰደዱትን አባላቱንም ፓርቲያቸው በኢትዮጵያ ሕዝብ ተስፋ የተጣለበት እንዲሆን ለደረሰባቸው መከራና በደል ክብር ይገባቸዋል ብሏል፡፡ የዜጎች ነፃነት ሳይከበር ነጻና ፍትኃዊ ምርጫ ሊደረግ አይችልም ያለው መግለጫው ሰብአዊና ዲሞክራሲያዊ መብቶቻችን እስከሚከበሩ ድረስ ሰማያዊ ፓርቲ በሚያካሂደው የነጻነት ትግል ኢትዮጵያውያን ከጎኑ እንዲቆሙ ጥሪ አድርጓል፡፡ ሰማያዊ ፓርቲ ሰላማዊ ትግሉን አጠናክሮ እንደሚቀጥልም ገልጾአል፡፡

የተቃዋሚ ፖለቲካ ጎራ የጋራ ትግል ውጤታማነት ላይ የተደረገ ግምገማና ዳሰሳ የፓርቲዎች ሪፖርት ጥንቅር

Semayawi Party- Ethiopia

http://youtu.be/eXCri3b_LeY

መስከረም 15/2007 ዓ.ም
1. መግቢያ፡-የዚህ ሪፖርት መነሻዎችና ይዘት ለጥናቱ በቀረበው የመነሻ/አቅጣጫ ማመላከቻ ሰነድ/ቢጋር /TOR ላይ ተነጋግረን የደረስንበት አጠቃላይ ስምምነት፣ በሰነዱ ውስጥ የተመለከቱት ዓላማ፣አካሄድና የትኩረት ነጥቦች፣በሰነዱ ላይ በተነጋገርንበት ጊዜያት የተነሱት ኃሳቦችና የተጨበጠው የጋራ ግንዛቤ እና ተሳታፊ ፓርቲዎች በሰነዱ ላይ ተመስርተው ያቀረቡት የጥናት ሪፖርቶች ናቸው፡፡ ሪፖርቱ በተቻለው ሁሉ በውይይቱም ሆነ በሪፖርቶቹ የተመለከቱትን ችግሮችና የመፍትሄ ኃሳቦች ያካተተ እንዲሆን የተቻለው ጥረት ተደርጓል፡፡በሪፖርቱ በዋነኛነት ማሳየት የተፈለገው በትናንት የተናጠልና የጋራ/ትብብር ትግል በአገራዊ ፖለቲካው መድረክ በተደረጉ ጥረቶች- ሂደቱንና ውጤቱን ተከትለው በተከሰቱ ችግሮች ላይ አድናቆታዊ መጠይቅ(Appreciative Inquiry) በማቅረብ ለቀጣዩ የጋራ ትግል ግልጽ ኃሳብ ለመጨበጥና ዘላቂ አቅጣጫ ለማስመር ነው፡፡ በዚህ መሰረት ጥናቱ የተለያዩ ፓርቲዎች በተናጠልም ሆነ በስብስብ/በጋራ ያደረጉትን ትግል ለመመርመር-መገምገምና መዳሰስ ሙከራ አላደረገም፤የየቱንም ፓርቲ ፕሮግራም፣ዓላማ፣ አደረጃጀት፣ርዕዮተ ዓለም/እምነት፣… እንቅስቃሴና ያስመዘገበውን ውጤት፣ ክፍተቶችንም ሆነ ያጋጠሙ ችግሮች … በአጠቃላይ አገራዊ ፖለቲካው ላይ ላለው አንድምታ እንደ ግብኣትና ማሳያ ከማቅረብ ያለፈ አካሄድ አልተከተለም፡፡ጥናቱም ሆነ ይህ ሪፖርት በምንም መልኩ በተናጠልም ሆነ በጋራ የተደረጉ ጥረቶችን፣ የተገኙ ውጤቶችን ለማሳነስ ወይም ቦታ ለመንፈግ፣ የተከፈለውንና እየተከፈለ ያለውን ዋጋ ለማሳጣት እንዲሁም ለዚህም በግልና በጋራ የተሠጠውን አመራር ዕውቅናና ምሥጋና ለመንፈግ አይደለም፡፡ ይልቁንም ትግሉ የተደከመውንና የተከፈለውን መስዋዕትነት የሚመጠን ውጤት ያላስመዘገበበትን ምክንያት በጥቅል አውቆ፣ ባለፈው ድካምና መስዋዕትነት እንዲሁም ከተመዘገበው ውጤት ላይ በመነሳትና በመደመር/በመገንባት በተቻለው አጭር ጊዜ የሚፈለገው ውጤት ለማስመዝገብና ለጋራ አገራዊ ዓላማና ግብ አስተዋጽኦ ለማበርከት የተደረገ/የሚደረግ ጥረት ነው፡፡ በዚህ መሰረት እንኳን በነበረውና ባለው አስቸጋሪና ፈታኝ ሁኔታ ውስጥ ዋጋ ለከፈሉና እየከፈሉ ላሉ ዜጎች፣ተቃዋሚ ፓርቲዎችና መሪዎች ቀርቶ ለኢህአዴግ ተጋዳላዮችና ላስመዘገቡት ውጤት ዕውቅና መስጠት አለብን፡፡ በአጭር አገላለጽ እስካሁን የተደረገውንና እየተደረገም ላለው አስተዋጽኦ፣ለተከፈለውና እየተከፈለ ላለው መስዋዕትነትና ለተገኘው ውጤት ሁሉ ተገቢውን ክብርና ዋጋ የመስጠት አስፈላጊነት ሊሰመርበት ይገባል፤ የሚጠበቀው ድልም ካለፈው ጋር የተያያዘ/ቀጣይ/ የቀድሞው ትግልና የመጪው ድምር ውጤት መሆኑ ሊታወቅና ሊታመንበት ይገባል፡፡ይህ ማለት በምንም መንገድ ‹‹ በተደጋጋሚ በወደቅንበት ተመሳሳይ መንገድ ተጉዘን የተለየ ውጤት ማምጣት አይቻልም›› የሚለውን የጋራ ግንዛቤና ለዚህም በኃሳብ ላይ የሚደረግ ግልጽና ዝርዝር ውይይት አዲስ የጠራ ኃሳብ ፍለጋችንና ግልጽ አቅጣጫ የማስመር አካሄዳችንን የሚገታ ወይም የሚያስር ሊሆን አይገባም፤ የሚያበረታታ እንጂ፡፡

በሪፖርቱ ላይ በየፓርቲም ሆነ በጋራ የሚደረገው ውይይት በጥናቱ ግኝቶች እና በመፍትሄ አቅጣጫዎች ላይ ትኩረት ማድረግ ለጥናቱ ዓላማ መሳካት ያለው ፋይዳ ግንዛቤ እንዲሰጠው ይጠበቃል፡፡

2. የጥናቱ ዓላማ፡-

በጥናት መነሻ/አቅጣጫ ማመላከቻ ሰነድ/ቢጋር/ እንደተመለከተው የግምገማውና ዳሰሳ ጥናቱ መድረሻ ለምን በተደጋጋሚ ወደቅን ? የሚለውን በመመርመር ‹‹ቅድሚያ ለአገርና ህዝብ›› በሚል ማዕቀፍ ከትናንቱ በመማር በተናጠልና በጋራ በየፓርቲያችንና በአገራዊ ፖለቲካው ሥር ነቀል ለውጥ በማድረግ ግንኙነታችንን በነጠረ ግልጽ ኃሳብና በተመጠነ የትኩረት አቅጣጫ በጠንካራ መሠረት ላይ ማሳረፍ ነው፡፡ በቀጣይ በተስማማንባቸው ውስን የጋራ አገራዊ ጉዳዮች ላይ ዘላቂ ግንኙነት ለመመስረትና በተጠያቂነት መንፈስ የተናጠልና የጋራ ኃላፊነት ለመቀበልና ለተግባራዊነቱና ለምንጋራው አገራዊ የጋራ ውጤት ተባብረን ለመሥራት ነው፡፡ይህ ማለት የተለመደውን በፓርቲ አመራሮች ፍላጎትና ውሳኔ ላይ የተንጠለጠለ ተስፋ የመቁረጥና የማስቆረጥ አካሄድን በግልጽ በመታገል፣ በመቀልበስና በአዲስ አስተሳሰብ በመተካት፣ በገዢው ፓርቲ የመከፋፈል ፖሊሲ ሰለባ ሆነን በውጤት አልባ የተናጠል/የተበጣጠቀ ልፋት በአገርና ህዝብ ላይ የደረሰውንና እየደረሰ ያለውን ጥፋት በጋራ ለማቆም– የውስኗን ሃብት/ጊዜ ፣ጉልበት ፣ዕውቀት፣ ፋይናንስ/ ብክነትንና የመንፈስ ስብራትን/ተስፋ መቁረጥ፣ በመከላከል ለውጤት የሚያበቃ በእውነትና እውቀት ለዘላቂ አገራዊ መፍትሄ መሻት አቅምን ለማስተባበር፣ ግንኙነታችን ለማጠናከርና ጠንካራ አዎንታዊ ተጽዕኖ በኅብረት/በጋራ ለማሳረፍ የሚያስችል የጋራ መግባባት ላይ መድረስ ነው፡፡

3. የጥናት ዘዴዎች፡-

በጥናቱ ውስጥ የተለያዩ የንድፈ ኃሳብ ጽሁፎች፣ የፓርቲዎች መግለጫዎች፣ የፓርቲ መሪዎች መግለጫዎችና ቃለ ምልልሶች፤ የተናጠልና የጋራ ጥናት ውጤቶች /ሪፖርቶች/ ዳሰሳ፣ የፓርቲዎች ተግባራዊ እንቅስቃሴ ቅኝት፣ ከቀጥተኛ ተሳትፎ የተገኘ ግንዛቤ፣ ውይይት… ወዘተ እንደ ጥናት ዘዴዎች በጥቅም ላይ እንዲውሉ በተጨበጠው የጋራ ግንዛቤ መሠረት እንደተደረገ ይታመናል፡፡

ይህ ጥንቅር በጥናቱ መነሻ ሰነድ /ቢጋር/ላይ እንደተመለከተው እያንዳንዱ ተሳታፊ ፓርቲ ግብዓት እንዲሰጥ በተስማማነው መሠረት በየፓርቲው ከተደረጉ ውይይቶች የተገኙ ግብኣቶችና በጋራ ውይይት ወቅት የተነሱትን ጉዳዮች እንዲያካትት ተደርጎ የተዘጋጀ ነው፡፡ በዚህ ሰነድ ዝግጅት ሂደት አምስት ደረጃዎችን ማለትም ፡-

ቢጋሩ ለፓርቲዎች ከመሰራጨቱ በፊት በረቂቁ ላይ የተደረገ የጋራ ውይይት፣

በየፓርቲዎቹ በቢጋሩ መሰረት ግብኣት ለመስጠት የተደረገ ውይይትና ያቀረቡት ግብዓት፣

ከፓርቲዎች የተሰጠውን ግብኣት ማጠናቀር፣

በተጠናቀረው ሪፖርት ላይ በየፓርቲዎች የተደረገ ውይይት፣

በመጨረሻም በሪፖርት ጥንቅሩ ላይ ከየፓርቲዎች በቀረቡ አስተያየቶች በጋራ የተደረገውን ውይይት፣

አልፎ በነዚህ ሂደቶች ውስጥ የተነሱትን የጋራ ጉዳዮች በማካተት የተዘጋጀ በመሆኑ የጋራ መግባባት የተደረሰበት ሰነድ ነው ፡፡ ሆኖም ከጥናቱ ሽፋን፣ ለጥናቱ ከዋለው የማይለካ የጥናት ዘዴ (ኳልቴቲቭ) እና በውይይታችን ላይ በጥናቱ ላይ ሊወሰዱ ስለሚገባው የጥንቃቄ ማሳሰቢያዎች (ይህ ግንኙነታችን እየተጠናከረ፣ የበለጠ እየተቀራረብን ስንመጣ የሚሻሻል መሆኑ እንደተጠበቀ ሆኖ) አንጻር ክፍተቶችና ውስንነቶች እንደሚኖሩት ይጠበቃል፡፡ ስለዚህ ይህ ሪፖርት በቀጣይ በቅርጽም ሆነ ይዘት በውይይት እየጠራና እየዳበረ የሚሄድ መሆኑ የተጠበቀ ሆኖ በአሁኑ ጊዜ ከባለፈው ትምህርት ወስዶ ለቀጣዩ አቅጣጫችንን በግልጽ ለማስቀመጥ በቂ እንደሆነ ይታመናል፡፡

4. የግምገማውና ዳሰሳው ግኝቶች፤

4.1. አጠቃላይ፡-

የአሸናፊ/ተሸናፊ(ጦርነት) የጠቅላይ ፖለቲካዊ ሥልጣን ታሪካችንና ልምዳችን፣በፖለቲካ ትንታኔኣችንና ግምገማችን ከዝርዝር በጥቅል ላይ የማተኮር ልምዳችን፣ በመከባበርና መቻቻል ሥም የመሸፋፈንና መሸካከም ተሞክሮኣችን፣ ሁሉንም የማኅበረሰብና ሙያ ዘርፍ የተጠናወተው በተቃውሞ ጎራው ላይ የሚቀርብ የትኛውም ትችት ትግሉን ‹‹ መጉዳት›› ነው የሚል ሥር የሰደደ አስተሳሰብ፣ ለችግራችንም ሆነ ለመፍትሄው ወደውስጥ ከማየት ችግራችን ወደውጪ መግፋት ፣ለዕርቅና ይቅርባይነት ያለን ጠባብ ቦታ፣ ለመመሰጋገን የተዘጋው በራችን ለመነቃቀፍና ለመጠላለፍ በእጅጉ ክፍት መሆኑ፣ለሥልጣንና ባለሥልጣን የምንሰጠው ቦታና ያለን አመለካከት … ወዘተ ላነሳነው ጥያቄ (ለምን ወደቅን) ለምንሰጠው ምላሽ አሉታዊያን ናቸው ማለት ይቻላል፡፡ በሌላ አገላለጽ በዚህ ጥናት ላነሳናቸውም ሆነ ሌሎች የፖለቲካ ችግሮቻችን ለምንሰጠው ምላሽ የተቃውሞ ፖለቲካ ፓርቲ አባላትም ሆንን መሪዎች እንዲሁም ሌሎች ባለድርሻ አካላት የወጣነው ከአንድ ዓይነት የፖለቲካ ማኅበረሰብ ጥንቅር/Social Fabric/ መሆኑና የምንጋራው ተመሳሳይ የፖለቲካ ባህልና ልምድ ከፍተኛ አስተዋጽኦ አለው፡፡

እስኪ በየወቅቱ ከተደረጉ የትብብር ጥረቶች የተወሰኑትን ለማስታወስ እንሞክር፡፡ በደርግ ጊዜ ኢማሌዲህ፣ ኢዲኃቅ፣ ከ1983 እስከ ምርጫ 97 ባለው ጊዜ ደግሞ – ደቡብ ኅብረት፣ኢሠዲአኃ ም/ቤት፣ ኢተፖዲኅ፣ ትዲኢ (ኢሠዲአኃ፣ኦብኮ፣መኢአድ፣)፣ ኢዴኃኅ፣ ቅንጅት፣ ከምርጫ 97 በኋላ ደግሞ መድረክ፣ ‹‹33ቱ/ትብብር››ንና በመድረክ አባላት መካከል፣ የመኢአድ/አንድነት፣ የአንድነት/ዐረና፣ የአንድነት/ትብብር፣ የውህደት ጥረቶች መጥቀስ ይቻላል፡፡ ከነዚህ ውስጥ በህይወት ያሉ ስንት ናቸው፣ በምን ሁኔታ ላይ ይገኛሉ– ከውህደት ጥረቶች ውስጥ ስንቱ ተሳክተዋል? የሚሉትን ለመመለስ እያንዳንዱ ፓርቲ የየራሱን ግምገማ ያድርግና ጠቃሚ ግንዛቤ ይውሰድ፡፡

ባለንበት ተጨባጭ ሁኔታ በአገሪቱ ላይ ያንዣበበው አደጋና በህዝባችን ላይ እየደረሰ ያለው መጠነ ሰፊና ዘርፈ ብዙ በደል/ጭቆና ፣በአገራችን ከዕለት ወደ ዕለት እየተባባሱ የመጡ ፖለቲካዊ፣ኢኮኖሚያዊና ማኅበራዊ ችግሮች የግፍ ጽዋው የሞላ መሆኑን ያመለክታሉ፡፡ የገዢው ፓርቲ የከፋፍለህ ግዛ ፖሊሲ ሂደትና ውጤት በህዝብ ላይ ያደረሰበትና እያደረሰበት ያለው ተጨባጭ አገራዊ ዕዳና መርገምት -ለዘመናት አብሮ በፍቅር፣ በመከባበርና በሠላም በኖሩ ህዝቦች መካከል የተዘራው ጥላቻ – አለመተማመን ፣አፍራሽ ፉክክር፣ ያልተመጣጠነ/አድሎኣዊ የሃብት ክፍፍል… ህዝቡ በሚገባ ምናልባትም ከፖለቲካ ፓርቲዎች ባልተናነሰ ሁኔታ ተረድቶታል፡፡ ይህ መረዳት በህዝብ ውስጥ የፈጠረው ከፍተኛ የለውጥ ፍላጎትና የትግል መነሳሳት ለዲሞክራቲክ ተቃዋሚ ፓርቲዎች መልካም አጋጣሚ ነው፡፡ በእውነት፣ዕውቀት ላይ ተመስርቶ በጥበብ ከተመራ ይህን የተዘጋጀ እምቅ ኃይል በዝቅተኛ ወጪ/ ጊዜ፣ዕውቀት፣ገንዘብ፣ጉልበት/ በቀላሉ ወደሚፈለገው ውጤትና ዘላቂ መፍትሄ- የሥርዓት ለውጥ ማድረስ ይቻላል፡፡ ይሁን እንጂ ተቃዋሚ የፖለቲካ ኃይሎች ዛሬም እንደትናንቱ ሁሉም በየፓርቲውና በመካከሉ ያለውን/የሌለውን ልዩነትና ችግር በግልጽ ሳያስረዳ ውኃ በማያነሳ የግለሰቦችና ‹‹ፓርቲዎች›› ፍላጎት እየተመራ ችግሩን በመሸፈንና ከህዝብ በመደበቅ በተለመደው መንገድ በመጓዝ ከውጤት እንደማይደርስ መቀበል ግድ ይላል፤ ይህም በፓርቲዎች የውስጥ ግንኙነትና በፓርቲዎች መካከል በሚደረግ ግንኙነት ሥር ነቀል የአስተሳሰብና የአመራር ለውጥ እንደሚያስፈልግ በግልጽ ያሳያል፡፡ስለዚህ በትናንት ግንኙነታችን የተፈጠሩ ችግሮችን በግልጽና ዝርዝር ለመወያየት መወሰን ይኖርብናል ማለት ነው– ከደቡብ ኅብረት በቅንጅትና ፣ኢዴኃህ፣ አልፎ እስከ ‹‹33ቱ›› የዘለቀው የጋራ ጥረት…ለምን ተበተነ/ፈረሰ፣ ፓርቲዎች ለምን ተከፋፈሉ፣ ለምን ይከፋፈላሉ… ለሚለው የማያሻማ መልስ ለመስጠት የምንችልበት ውይይት ያስፈልጋል ለማለት መድፈር አለብን፡፡

በሌላ በኩል ደግሞ በግልጽ ለመነጋገር ከፈለግን አሁን ተቃዋሚ ፓርቲዎች ባለንበት እውነታ -‹‹በተያያዝነው
በእርስ በርስ ፍትጊያ የታገዘ የተበጣጠቀ የተናጠል ትግል›› በምኞትና ፍላጎት ብቻ ወደሚፈለገው ያለማድረሳቸው እውነት ነውና፡፡ ይህን ግምት ለመውሰድ ዝርዝር ጥናትም ሆነ ነቢይ ወይም ‹‹አዋቂ›› መፈለግ አያስፈልግም፡፡ ባለፉት 23 ዓመታት ለህዝብ ከጥርጣሬና ጥያቄ ውጪ በሙሉ ልብ የሚቀበለውና አስፈላጊውን መሥዋዕትነት ሊከፍልለት የሚችል መሪ ፓርቲ አላቀረብንለትም፣ በአንጻራዊነት ለ‹‹መንፈሱ›› ሽሚያ የተገባበት የ97 ቅንጅትም ቢሆን እምነት ቢጣልበትም በቃሉ አልተገኘም፡፡ ዛሬ ላይ ‹‹አለን›› የምንለውም እንኳን በተናጠል በጋራም ሆነን አሁን ባለንበት- ያልጠራ ኃሳብና የተለመደው ውጤት አልባ መንገድ (አስተሳሰብ፣አደረጃጀት፣ የአመራርና አሰራር ሥርዓት) የሥርዓት ለውጥ ማምጣት አይቻለንም፡፡ ገዢውን ፓርቲ ከሥልጣን ማስወገድ ቢቻለንም በዚህ የአስተሳሰብ ማዕቀፍ ውስጥ ሆነን የመንግስት ለውጥ የማምጣቱ በጥያቄ ውስጥ እንዳለ ሆኖም በአንድ ፓርቲ የተናጠል ጉዞ ዘላቂ የሥርዓት ለውጥ ማምጣት አይቻልም፡፡ ካለፈው ልምድና ተሞክሮ የተወለደ ጨለምተኝነት ሳይሆን፣ እውነቱ ይህና ይህ ብቻ ነው፡፡

በአንጻሩ ዛሬም በህዝብ ውስጥ ያለው የለውጥ ፍላጎት አጠያያቂ አይደለም፤ ይህ እምቅ የለውጥ ሃብት በአግባቡ ከትናንት ችግራችንና ውድቀታችን መማራችንንና ሥርነቀል ለውጥ ማድረጋችን በቃል ሳይሆን በተግባር ከተገለጸለት ዛሬም እምቅ አንጡራ ሃብታችን ነው፡፡ ግን እኛ ትናንት በምርጫ 97 ያደረስንበትን ስብራት ከመጠገን ይልቅ ጥፋታችንን ሸፍነን የሆነውንና የተደረገውን እንደ ታላቅ ጀብድ/ገድል እንዘክራለን፣ በባለቤትነት ይገባኛል ክርክር ውስጥ እንገባለን፡፡ ይህ አስተሳሰብ እኛ ለኢትዮጵያዊያን/ህዝቡ እውቀትና ንቃት፣አስተዋይነት …የሰጠነውና የምንሰጠው ግምት ዝቅተኛ መሆኑን ያመለክታል፡፡

በታሪካችን የተፈጸሙና ያለፍንባቸው አሉታዊም ሆነ አዎንታዊ ድርጊቶችና ክስተቶች መኖራቸው አሌ የሚባል አይደለም፤ እንዲህ ዓይነቱ ክስተት የእኛ የብቻ ሳይሆን የዓለም አገሮችና ህዝብ ታሪክ አካል ነው፡፡ ዛሬ የሥልጣኔና የብልጽግና ፣የዘመናዊ አመራርና አስተዳደር አብነትና ምሳሌ እያደረግን የምንጠቅሳቸው ሁሉ በአገር ምስረታ ወቅት ያለፉት በተመሳሳይ መንገድ ነው፡፡ እነርሱ ያለፉበትን አፍራሽ መንገድ ተጸጽተውበት/ይቅር ተባብለው/ ለታሪክ መማሪያነት እየተጠቀሙ በገንቢው ላይ እየደመሩ ሲሰለጥኑና ሲበለጽጉ እኛ – በአንድ በኩል ‹‹ከኢትዮጵያዊነት ውጪ ››ሌላ ለምን ተጠርቶ የምንለው ባልነበርንበት ዘመን (ባላየነውና ባልዋልንበት ራሳችንን በባለቤትነት ሹመን) በታሪክ ፊት የተፈጠረውን ጥፋት/ስህተት – ክህደት ታሪክን ይቀይር ይመስል እየካድን፣ ይቅርታ ያጠፋ ይመስል በክህደት ጸንተን ለ‹‹ተበዳይ ›› የቂምና በቀል ማሳደጊያ/ማራቢያ እያመቻቸን፤ ፣በሌላ ተቃራኒው በኩል ደግሞ ‹‹ተበዳይ ›› ነን የምንል የትናንት ቁስልን ማመርቀዝ ለዛሬ ይጠቅመን ይመስል፣ ጥፋቶችን እያጎላን በጎውን እየሸፈንንና እየካድን በደሎች ሁሉ የተፈጸሙት በዕውቀት(ሆን ተብሎ) ነው ለሚል ድምዳሜ ያለፈውን የመቶዎቹን ዘመን በዛሬ የአስተሳሰብ፣ የዕውቀትና ስልጣኔ ደረጃ እየመዘንን ይቅር ማለት በደሉን ከመሻር አልፎ ታሪኩን ይፍቅ ይመስል ለዛሬ ብቻ ሳይሆን ለቀጣይ ትውልድም የሚበቃ ለአገርና የህዝብ ለህዝብ ግንኙነት የማይጠቅም የልዩነት ዘር እንዘራለን፣ እንኮተኩታለን፡፡ ሁለቱም ጽንፎች በታሪክ ላይ ባላቸው የተንሸዋረረ አረዳድና በክህደት የታገዘ ቅራኔና እልህ በስፋት ሲታይ ለአገርቷና ለህዝቧ፣ ሲጠብም ለፓርቲያችን፣ ‹‹እንወክለዋለን›› ለምንለው ህዝብም ሆነ ለግል ፍላጎታችን ‹‹እጓምብሽን›› የማይጠቅም መሆኑን ለመቀበል (ለመማር) ዛሬም ያልተዘጋጀን መሆኑን የእስከዛሬው ድርጊታችንና የተጠናወተን- ያልተላቀቅነው ቆሞ-ቀር/የተቸነከረ አስተሳሰብ ይመሰክርብናል፡፡

ከላይ ያየናቸው ዛሬም ካለፈው ለመማር ብቻ ሣይሆን በህዝቡ ውስጥ ተዳፍኖ ያለውን የለውጥ ፍላጎት እንደ እምቅ ኃይል ለመጠቀም ዝግጁ ያለመሆናችንን በግልጽ ያሳያል፡፡ ዛሬም ከውድቀት/ክሽፈት ክብ አዙሪት ውስጥ አልወጣንም፡፡ ይህም በታሪክና ህዝብ እንደሚያስጠይቅ፣ቢያንስ ከራሳችን የኅሊና ፍርድ እንደማናመልጥ አልተቀበልንም፤ ወይም ወደ ውስጣችን ተመልክተን ድክመታችንና ጥፋታችን ለመቀበልና ከተጠያቂነት ራሳችንን ለማውጣትና የበደልነውን ህዝብ ለመካስ የተዘጋጀን መሆኑን ልናረጋግጥ አልተቻለንም፡፡ ሆኖም ይጥበብ እንጂ የዕድሉ በር ተዳፍኖ አልተዘጋብንም፣ ይዘግይ /ይርፈድ እንጂ ጨርሶ አልመሸብንም፡፡ከሁለቱ ጥንፈኛ አመለካከቶችና አካሄድ መካከል በብሄራዊ የመግባበት መድረክ ሊፈጠር የሚችል አማካይና አካታች የአመለካከትና የአካሄድ አማራጭ መፍትሄ አለ፡፡

በመሆኑም ይህ የጀመርነው ‹‹አዲስ›› ጥረት እንዳለፈው በጋራ የደከምንበትን በ ‹‹የእናቴ መቀነት ጠለፈኝ›› መንገድ ላይ ለመጣልና ወደየጎጆኣችን ለመመለስ ምክንያት የምንፈልግበትና በውጤት አልባው መንገድ ለመጓዝ ሣይሆን የሩቁን ትተን ካለፉት 23 ዓመትት ተደጋጋሚ ውድቀታችን ተምረን ሥርነቀል የአስተሳሰብና አመራር ለውጥ በማምጣት በኃላፊነት ስሜት ያለውን እምቅ ኃይል በጥበብ ለመጠቀም የሚያስችል ቁርጠኝነት ካሳየን ከሚፈለገው ግብ የማንደርስበት አንዳችም ምክንያት አይኖርም፡፡ በክሽፈት ድግግሞሽና የተጠያቂነት ያለመኖር ካልተጋረድን እና/ ወይም ክሽፈትን ስለተለማመድነው በውጤቱ ያደረስነውን ጥፋት ለመረዳት ራሳችንን ቸክለን -በነበርንበት ለመቀጠል ካልወስንን በቀር ዛሬም ዕድሉ ከኛው ጋር አለ፡፡ በሌላ አገላለጽ ከላይ እንደተጠቆመው እንደአገር ያለንበት እጅግ አሳሳቢ ሁኔታ፣እንደ ህዝብ እየደረሰብን ያለው አሰቃቂ ሥቃይና ምስቅልቅል እንደተጠበቀ ሆኖ ከጥናቱ የምንረዳው ማዕከላዊ ነጥብ ምንም እንኳ በጉዞኣችን ተደጋጋሚ ውድቀቶች ቢያጋጥሙንም አሁንም ረፈደ እንጂ አልመሸምና በጋራ ሁኔታውን የመቀልበስ ዕድሉ ተሟጦ አላለቀም፤ የሚፈለገው ለዘላቂ ውጤት በጋራ ለመስራት የእኛ ፍላጎት፣ዝግጅትና ቁርጠኝነት … ነው፡፡ ‹‹ይቻላል//››፡፡

ከላይ ያስቀመጥነውን የግምገማና ጥናት ውጤት ማጠቃለያ ኃሳብ ለመድረስ ያስቻሉንን የ23 ዓመታት ጉዞኣችን ግምገማና አጭር ዳሰሳ ግኝቶች ዘርዘር ተደርጎ ለውይይት መነሻ በሚያመች መልክ በአጭር አጭሩ እንደሚከተለው ቀርቧል፡፡ በቅድሚያ የፓርቲዎችን ውስጣዊ ሁኔታ (በፓርቲዎች አደረጃጀት፣ አመራር፣አሰራርና ተግባራዊ እንቅስቃሴ -በጥቅሉ በእነርሱ ቁጥጥር ሥር ባሉ ጉዳዮች–ጥንካሬዎችና ገንቢ ውጤቶች/4.2.1./ እንዲሁም ድክመትና ውስንነት/4.2.2./) የቀረቡ ሲሆን ፣ በቀጣይም ከፓርቲዎች ቁጥጥር ውጪ የሆኑ (መልካም አጋጣሚዎች/4.2.3./ና ሥጋቶች/4.2.4./) ውጪአዊ ጉዳዮች ቀርበዋል ፡፡

4.2. ውስጣዊ ጉዳዮች በሚመለከት፡-
4.2.1. የተቃውሞ ፖለቲካ ጎራው ጥንካሬዎችና ገንቢ ውጤቶች፡-

4.2.1.1. የፖለቲካ ኃይሎች በጋራ ለመሥራት ያደረጉት ጥረት በተደጋጋሚ ቢከሽፍም ተስፋ ባለመቁረጥ ጥረቱን መቀጠላቸው፤

ከደርግ ጊዜው ኢማሌዲህ ተነስተን እስከ ቅርብ ጊዜው የ‹‹33ቱ›› ሙከራ ድረስ ያለፍንባቸውን የትብብር ሂደቶችና የውድቀታቸውን ምክንያት ገምግመን/አጥንተን አይደለም ቆጥረን ለመጨረስ እንኳ አስቸጋሪ ነው፡፡ የእነዚህ ጥረቶች መደጋገም ‹‹ሽንፈትን/ክሽፈትን/ውድቀትን›› አለማምዶን ይሆን የሚለውን አሉታዊ ውጤት አቆይተን ወደሌላው ስናማትር ከዚህ ተደጋጋሚ ውድቀት በኋላም ተስፋ ሳይቆረጥበት ጥረቱ በተቃዋሚ ጎራው በተደጋጋሚ መደረጉ፣ ፍላጎቱና ጥረቱ (በጋራ ዓላማችን ላይ ያለን የጠራ ዕይታ ጥያቄ እንዳለ ቢሆንም) ዛሬ ድረስ መዝለቁ በራሱ እንደጥንካሬ ሊወሰድና በጥናትና ውይይት ለመታገዝና ብሄራዊ መግባባት ለመፍጠር ከተጋን ለቀጣዩ ትግል እንደ ግብኣት ሊያገለግለን ይችላል፡፡

4.2.1.2. በፓርቲዎች ውስጥ የወጣቶች በዕውቀት ላይ የተመሰረተ ተሳትፎና የአመራር ብቃት እያደገ መምጣት፤

እርግጥ ነው የወጣቶች ተሳትፎ ገና ከትግሉ ጅማሮ ነበር፣ ወጣቱ የፖለቲካ ትግሉ ጠንሳሽና አንቀሳቃሽ ሞተርም ነበር፡፡ይሁን እንጂ በአብዛኛው ተሳትፎው ከዕድሜ/ከተፈጥሮኣዊው የለውጥ/አዲስ ነገር ፍላጎት ፣ በፖለቲካ፣ ፍልስፍናና በትግሉ ሂደትና ውጤት ዕውቀት በመመራት ጋር ሲነጻጸር ተፈጥርኣዊው ያመዘነ ነበር ማለት አስተዋጽኦውንና መስዋዕትነቱን አያሳንሰውም፡፡ ዛሬ ላይ ተሳትፎው እንደተጠበቀ ሆኖ በዕውቀት ላይ የመመስረቱ ጉዳይ እየተሻሻለ መምጣቱና የወጣቱ በአመራር ያለው ተሳትፎ እየሰፋ ብቻ ሳይሆን ብቃታቸውንም እየመሰከረ የመጣበት ሁኔታ ይታያል፡፡ይህ በፖለቲካው መድረክ የወጣቱ በዕውቀት ላይ የተመሰረተ ተሳትፎና የአመራር ሚና እያደገ መምጣት በቀጣይ ያለውን ብሩህ ተስፋ አመላካች መሆኑን ብቻ ሣይሆን የኅብረተሰቡንም ንቃተ ኅሊና ዕድገት ጠቋሚ አድረጎ መውሰድ ይቻላል፡፡እዚህ ላይም የለውጡ ዓላማ በአዲስ አስተሳሰብ ላይ የመገንባት ጥያቄ መሆኑ ቀርቶ የትውልድ ልዩነትን የማስፋት (ትግሉ በትውልድ መካከል) እንዳይሆንና ይህንኑ ወደመፍታት እንዳይዞር የመፈተሸ አስፈላጊነት እንደተጠበቀ ሆኖ ለቀጣዩ ትግል ጠቃሚ ግብኣት አድርጎ መውሰድ ይቻላል ማለት ነው፡፡ አንጋፋዎቹ ፖለቲከኞች እነዚህን ወጣቶች ለመቀበል ልባችንና አዕምሮኣችንን ከፍተን መጠበቅ ይኖርብናል፣ ከዘጋንም ሰብረው መግባት መጀመራቸውን አለማጤን መጨረሻችንን አያሳምረውም፡፡

4.2.1.3. የተቃውሞ ጎራው ኢትዮጵያዊነት ስሜት እያደገ እንዲመጣ ያበረከተው አስተዋጽኦ፤

በገዢው ፓርቲ በህዝብ ውስጥ ያለመታከት ከተረጨው የከፋፍለህ ግዛ ፖሊሲ ስልቶች -ህዝብን መነጣጠል
፣ከአንድነቱ ይልቅ ልዩነቱን ለጥጦ በማቅረብ አብሮነቱን መፈታተን፣አድሎኣዊ የሃብት ክፍፍልና የኢኮኖሚ ተጠቃሚነት በማድረግ የመለያየትና ጥርጣሬ የመፍጠር ጥረት… ፣ በተቃራኒ ህዝቡ በሂደቱና ውጤቱ ላይ ካገኘው ተጨባጭ እውነት በመነሳት የአንድነትና ኢትዮጵያዊነት ስሜቱ እየተጠናከረ መምጣቱን በምርጫ 97 ለዲሞክራቲክ የሰላማዊ ትግል ኃይሎች ከሰጠው ድጋፍ፤ ዛሬ ላይም የገዢውን ፓርቲ የመከፋፈል ስልት በግንባር እየተቃወመ ካለበት ሁኔታና ለተቃዋሚ ፓርቲዎች ባጠቃላይ ፣በተለይም ለብሄር/ክልል ፓርቲዎች ከሚያቀርበው ጥያቄ በቀላሉ መረዳት ይቻላል፡፡ በዚህ ረገድ ያልተሳኩና የፈጠሩት አሉታዊ ተጽዕኖ መኖሩ እውነት ቢሆንም የዲሞክራቲክ የተቃውሞ ፖለቲካ ኃይሎች ለትብብር ያደረጉት ጥረት የተጫወተው ሚናናና ያሳደሩት ገንቢ ተጽዕኖ ቀላል አይደለም፡፡ ከደቡብ ኅብረት/ኢሠዴአኃ ም/ቤት እስከ መድረክ ያሉትን መጥቀስ ይቻላል፡፡

4.2.1.4. የተቃውሞው ጎራው ህዝብ በሠላማዊ ትግል /የምርጫ ፖለቲካ / ላይ ያለው እምነት እንዲጨምር የተጫወተው ሚና፤

በአሸናፊ/ተሸናፊ የጦርነት ትግል መንግሥትን የመቀየር ታሪካችንና ልምዳችን በአገራችን በደረሰው ተደጋጋሚ ጥፋት ህዝቡ የተማረ መሆኑን አመላካች ሁኔታ ይታያል፡፡ በዚህ ረገድ ያለውን ለውጥ ሲያዳክም የሚታየውና የጦርነትን አማራጭ የግድ እያደረገ (ወደዚያ አማራጭ እየገፋ) ያለው ገዢው ፓርቲ ስለመሆኑ ምርጫ 97 ይመሰክራል፡፡ ሆኖም አሁንም እኛ የሠላማዊ ትግል በሩን ማስከፈት ከቻልን በህዝብ በኩል ያለው ፍላጎትና ተነሳሽነት አበረታች መሆኑና በድምጹ የሥልጣን ባለቤትነቱን ለማረጋገጥ ያለው ዝግጁነት እያደገ መምጣቱን በግልጽ ማየት ይቻላል፡፡

4.2.1.5. የተቀውሞ ጎራው አገራዊ ጥፋት በመከላከል በኩል ያበረከተው አስተዋጽኦ፤

የተቃውሞው ጎራ ገዢው ፓርቲ በየትኛውም ዋጋ ሥልጣኑን ለማቆየት በሚያደርገው ጥረት ከከፋፍለህ ግዛ ፖሊሲው በተጨማሪ የሚያከናውናቸውን ለአገርና ህዝብ የማይበጁ ተግባራት በማጋለጥና እንዳይተገበሩም በመከላከል ረገድ ያበረከተው ድርሻ የሚናቅ አይደለም፡፡ ዛሬ ላይ ህዝቡ ከገዢው ፓርቲ በተጻራሪ እንዲቆም ፣ለገዢው ፓርቲ ማስፈራሪያዎችና መደለያዎች በቀላሉ እንዳይሸነፍ በማድረግ በኩል… በአንጻራዊ ሁኔታ ከፍርኃትና መሸማቀቅ እንዲላቀቅ ማብቃት የተቻለውና በውጤቱም አገሪቱን ከጥፋት ለመታደግ ተችሏልና ይህን ለቀጣዩ ትግል እንደ ስንቅ መጠቀም ይቻላል፡፡

ከነዚህ በተጨማሪ በርካታ የአብነት ተግባራትንና ውጤቶችን መጥቀስ ይቻላል፤ ነገር ግን ይህ የተደረገውን ትግል አስተዋጽኦ እንደማሳያ በማቅረብ ዕውቅና ለመስጠትና ለቀጣዩ ትግልም ግብኣት እንዲሆን ጠቀሜታውን ለማሳየት ነውና በዚህ ላይ ብንገታ ከጥናቱ ግብ ብዙ አያርቀንም፡፡

4.2.2. ድክመቶችና ውስንነቶች፤

4.2.2.1. የተቃውሞ ጎራ ፓርቲዎች በጥምረት ለሚያደረጉት ጥረት የጠራ የጋራ ኃሳብ ችግር፤
የጋራ ዓላማ ግልጽ አለማድረግ፣የጋራ ተግባራትን አለመመጠን፣ከአቅም በላይ ማቀድ/በፍላጎት መመራት፤

ወደ አብሮ መሥራት/ትብብር ከመሄድ በፊት ኢትዮጵያንና ኢትዮጵያዊነትን አስመልክቶ
ከፖለቲካዊ፣ ኢኮኖሚያዊና ማኅበራዊ ጉዳዮች አንጻር በቂ ትንተናና ውይይት ሳያደርጉ በተቻኮለ መንገድ ወደ የጋራ ሥራ መግባት፤ ለሁለት ጽንፎች ትግል አመቺና አሳታፊ/አካታች የአማካይ ፖለቲካ ሜዳ አለማስፋት፣ ለአገሪቱ ችግሮች መፍትሄ ለመስጠት በምንሄድበት መንገድ የገዢውን ፓርቲ የትግል ስልትና መንገድ መከተል/ ጥላቻን በጥላቻ፣ ሴራን በሴራ…/፣ ካረጀውና ካፈጀው የፖለቲካ ሥልጣን ጥያቄና ለውጥ ታሪክና ልምድ የኃሳብ ልዩነቶችና በቅራኔዎች ላይ ኃሳብን አሟጦ/without Reservation/ በመወያየትና መከራከር ከመማማር ይልቅ መፈራረጅና መከፋፈል ወይም በይሉኝታ ታስሮ መቀመጥ፣ በጋራ የምንነሳበትንና የምንደርስበትን (መነሻና መድረሻችንን) በውል/በግልጽ ሳንለይ በፍላጎትና ጊዜያዊ ክስተቶች በመገፋት ወደ ትብብር መግባትና ከአቅም በላይ ማቀድ፣…. በማሳያነት አቅርበን የጠራ ኃሳብ ለመጨበጥ የሚከተሉትን መጠየቅ ይኖርብናል፡፡

የምንታገለውን በማወቃችን/በመለየታችን (እርሱም ላይ ግልጽ የጋራ ስምምነት የመኖሩ ጥያቄ እንዳለ ሆኖ ማለትም – ጭቆናን አጥፍቶ የሥርዓት ለውጥ ወይስ ገዢውን ፓርቲ አስወግዶ የመንግሥት ለውጥ፤ የ‹‹ጠላቴ ጠላት ወዳጄ ነው›› ወይስ በመርህና የጋራ ግብ ላይ የተመሰረተ ነው?) ላይ በደረስነው ስምምነት (ቢያንስ አምባገነኑን ገዢ ፓርቲ ለመለወጥ በሚለው ) መሰረት ‹‹እንተባበር›› እያልን ነው፤ ነገር ግን በትግላችን ማስመዝገብ በምንፈልገው ውጤት፣ ልንደርስበት በምንፈልገው ግብ (ልናመጣው በምንፈልገው ለውጥ እንዴትነት) ላይ ስምምነት አለን (የተለመደው የአሸናፊ/ ተሸናፊ- ወይስ የማንዴላ -መንገድ?)፣ ስምምነት በሌለበትስ ወደ የጋራ አገራዊ ግባችን መድረስ ይቻለናል?

ለተስማማንበት ትግል የጲላጦስ ( ከሃዲው)ን ወይስ የጴጥሮስ (ሰማዕቱ)ን መንገድ ነው እየተከተልን ያለነው? ማለትም እንደ ጴጥሮስ ላመንበትና ለቆምንለት ዓላማ እስከመጨረሻው በጽናት ለመቆምና የሚፈለገውን ዋጋ ሁሉ ለመክፈል ተዘጋጅተናል ወይስ እንደ ጲላጦስ ጥቅማችንና ሥልጣናችን ጥያቄ ውስጥ ከወደቀ ያመንበትን እንጥላለን ? ያላመኑበትን እያለቀሱ በማስፈጸም የኅሊና ፍርድ በሚደርሰው ጸጸት ውጤቱን ባንቀለብሰውም እንደ ጲላጦስ በጥፋታችን ለመጸጸት እንኳ ምን ያህል ተዘጋጅተናል– ድፍረቱ አለን?

የችግርና ቅራኔ አፈታታችን ምን ይመስላል ? በየፓርቲያችንም ሆነ በፓርቲዎች መካከል በሚደረግ ግንኙነት – ልዩነቶች፣ቅራኔዎች የመኖራቸውን ሃቅ ፣አብሮ በመሥራት ውስጥ የሚፈጠር ችግር የመኖሩን እውነት ተቀብለን ጊዜ ሰጥተን በመወያየት ልዩነቶችን ለማጥበብ፣ ቅራኔዎችን ለማስተናገድና
ችግሮችን ለመፍታት እንጥራለን ወይስ በመለያየት እንገላገላለን ? እስቲ በተቃውሞ ፖለቲካው ጎራ ካሉት ፓርቲዎች ለአጭር ጊዜ አብረው የሰሩትን አልፈን – በመዐህድ (ዛሬ ላይ በምርጫ ቦርድ ተመዝግበው ያሉ ከስድስት/6/ (@) በላይ ፓርቲዎች በተዘዋዋሪና በቀጥታ ከዚህ የወጡ ናቸው) ፣ደቡብ
ኅብረት/አማራጭ ኃይሎች (ዛሬ ላይ በምርጫ ቦርድ ተመዝግበው ያሉ ከሃያ/20/ (b) በላይ ፓርቲዎች/ኢራፓ እና አዲስ ራዕይን (c) ጨምሮ/ ከነዚህ የወጡ ናቸው) በኩል ያላለፉ ስንት እናገኝ ይሆን? በዚህ መሠረት ካሉት የተመዘገቡ ፓርቲዎች 40ዎቹ ነጻ ናቸው/የገዢው ፓርቲ አባላት፣አጋሮችና ሥሪቶች ውጪ/ ናቸው ብንል ከ65 በመቶ በላይ የሆኑት መነሻቸው መዐህድ/ደቡብ ኅብረት/አማራጭ/ ነው ማለት ነው፡፡

ለኦሮሞ ህዝብ የቆሙ ከ8 የማያንሱ ፓርቲዎች ለምን አስፈለጉ? ብለን እንጠይቅ፡፡ ከነዚህ ውስጥ አምስቱ/5/ ነጻ ናቸው ብንል መቶኛውን ከ77 ከመቶ በላይ ያደርገዋል ማለት ነው፡፡ ያለፍንበትና ያለንበት አያሳዝንም –አያሳፍርም፤ለቀጣይ ትግሉ ትምህርት ለመስጠት ከበቂ በላይ አይደለም ? ማዘንና ማፈር ወደ ቁጭት ካልተሸጋገረና ከጠብመንጃ ፍልሚያ በተቃራኒ በቆመው የሠላማዊ ትግል መሥመራችን በኃሳብ ላይ ወደ መወያየት/ዲያሎግ/ ካልተሸጋገርን ለምንፈልገው ለውጥ አንዳች ፋይዳ የለውም፡፡ የተለመደው መንገድ የትም አላደረሰንም፣አያደርሰንም፡፡

ከላይ የተነሱትን ጥያቄዎች መልስ ስንፈልግ ትግሉ የተደከመውንና የተከፈለውን መስዋዕትነት የሚመጥን ውጤት ያላስመዘገበበት ምክንያቶች፡-

ተገቢውንና ተፈላጊውን ዓላማ/ሃሳብ በግልጽ ለይተን ስላላስቀመጥን ( የምንሻውን አጥርተን ስላላወቅን) ሌላ የተለየ ውስብስብ/ውጥንቅጥ (አብስትራክት) መፍትሄ ፍላጋ ስንዋጅ እና በአብዛኛው በተከናወኑ ተግባራት – ድርጊቱንና ጊዜውን በአስፈላጊውና በተፈላጊው ጉዳይ/በተቀመጠው ዓላማ ላይ ስላላሳረፍንና ስላላሳለፍን፤

የሚጠበቅብንን ካለመገንዘብ አካባቢያችንን ገዢው ፓርቲ እንዳስቀመጠልን ብቻ ሣይሆን እንዲሆን እንደምንፈልገው አድርገን ለማየት ካለመቻልና እንደሚቻልና እንዲሆን እንደሚገባ ስላልተገነዘብን፤…ከመሆን የዘለሉ አይደሉም፡፡

እነዚህን ለማሳያ የተመለከቱ ጉዳዮችንና ለውይይት መነሻ በምሳሌነት የተነሱት ጥያቄዎች ላይ በግልጽ ለመነጋገር እምነት፣ፈቃደኝነት፣ ዝግጅት…. ከሌለን ዛሬም በተለመደው መንገድ ለመጓዝ እንጂ ለለውጥ አልተዘጋጀንምና ምርጫችን ከወዲሁ ማስተካከል ይኖርብናል፤ የ‹‹ሁለንተናዊ ለውጥ ኃይሎች›› እና ‹‹የተለመደው መንገድ ተጓዦች›› ከጅምሩ መለየት አለባቸው፡፡

4.2.2.2. የየተቃውሞ ጎራ ፓርቲዎች የአመራርና አሰራር ችግሮችና የፓርቲና የጥምረት አመራሮች ‹‹ ኢጓምብሽን›› እና የተጠያቂነት አለመኖር፤

የሰለጠነ ፖለቲካ ልምድ ማነስና የአሸናፊ/ተሸናፊ ትግል ውርስ/ልምድና ተሞክሮ የውስጠ ፓርቲ ዲሞክራሲ
አለመዳበር፣ (መከፋፈል፣መፈራረጅ፣ የትናንት ወዳጅንም ካላጠፉ ያለመተኛት…)፣ በተለመደው የአደረጃጀት መዋቅር፣የአመራርና የአሰራር ማዕቀፍ ለመቀጠል ያለው ፍላጎት( ለመሰረታዊ ለውጥ ያለው ፍላጎትና ዝግጁነት

—————————————————————————————————————————–
@- መዐህድ፣መኢአድ፣ኢዴፓ፣መኢዴፓ፣አንድነት፣ሰማያዊ፣
(b)-ደኢዴኃአ፣ጋዲኅ፣ወህዴግ፣ጋጎህዴአ/ኦሞቲክ፣ኢሶዴ-ደኅፓ፣የብዲን፣ጉህዴግ፣ሶጎህዴድ፣ ኦህዲኅ፣ ሲአን፣ ሀብአዴድ፣ ሀብዴድ፣ከህኮ፣ጌህዴድ፣መዐህድ፣ጠህዴኅ፣ኢዲኅ፣ኢፍዴኃግ፣
(c)- የኢራፓ መሥራችና መሪ የደቡብ ኅብረት የሰሜን አሜሪካ ድጋፍ ሰጪ የነበሩ፣ አዲስ ራዕይ ደግሞ የኢራፓ ግንጣይ መሆኑን ያጤኑኣል፡

ውስን መሆን)፣ የመሪዎች አዲስ አመራር የመፍጠር/ማሳደግና ማብቃት/ኃላፊነት ከመወጣት በተቃራኒ በራሳቸው የሚወጡትንም ለማጥፋት የሚደረግ ሴራና የበቀል እርምጃ፤ የራስን ፓርቲ አጉልቶ ለማሳየት የሚደረግ ፉክክርና
ለራስ በራስ ፕሮፖጋንዳ በመጋረድ ከእውነታው በላይ ግምት የመስጠት የታላቅነት በሽታና፤ የመሳሰሉትን
በየፓርቲውና በፓርቲዎች መካከል በሚደረጉ ግንኙነቶች ላይ የሚታዩ ድክመቶችን/ውስንነቶችን እዚህ ላይ
ማንሳት ለምናስቀምጠው መፍትሄ ተገቢ ግብኣት ይሆናል፡፡

በተጨማሪም ይህ ሁሉ በሚሆንበት ሁኔታ ውስጥም የፓርቲ አመራሮች የኃላፊነት ስሜት በበቂ ካለመታየቱም በፓርቲያቸው ህገ ደንብም ሆነ በህዝብ ፊት /በአደባባይ / በሚገቡት ቃል ተጠያቂነት ያለመኖሩ ለችግሩ አለመፈታት ያለው አስተዋጽኦ ከፍተኛ ነው፡፡

4.2.2.3. የተቃውሞ ጎራ ፓርቲዎች አቅም ውስንነት፣

ከገዢው ፓርቲ የመከፋፈል ሴራ በተጨማሪ በእኛ ከላይ በተጠቀሱት ድክመቶች የተነሳ አቅማችንን በመከፋፈሉ ከሚመጣው ውስንነት በተጨማሪ የህዝብን የተባበሩ ጥያቄ ባለመመለሳችንም በየጊዜው ከአገር ቤትም ሆነ ከውጪ /ዲያስፖራ/ በቂ ድጋፍ ለማግኘት አልተቻለም፣ የሚገኘውም ወጥነትና ቀጣይነት እንዳይኖረው ሆኗል፡፡ይህም በተናጠልም ሆነ በጋራ ያለንን የህዝብ ተደራሽነት አቅምና ከታች በ 4.3.1. ሥር የተጠቀሱትን መልካም አጋጣሚዎችና አመቺ ሁኔታዎች የመጠቀም አቅም በመገደብ አሉታዊ ተጽዕኖ አሳድሯል፣ ያሳድራልም፡፡ በዚህ እውነታ የተቃውሞ ጎራው የአቅም ግንባታ ዕቅድ በችግር አዙሪት ውስጥ እንዲወድቅ ተገዶ በፋይናንስ፣ማቴሪያልም ሆነ የሰው ኃይል አቅም መጠናከር አልተቻለም፡፡

4.2.2.4. የተቃውሞ ጎራ ፓርቲዎች የገዢውን ፓርቲ የመከፋፈል ፖሊሲ ተግባራዊነትና ዘርፈ ብዙ ፖለቲካዊ ተጽዕኖ የሚመክት ‹‹ተመጣጣኝ ›› ዝግጅት አለማድረግ፣

ከላይ በተጠቀሱት ድክመቶች ውስጥ ሆኖ በቂ የመተማመን ፈጥሮ በጋራ ለመሥራት በጽናት መቆም አስቸጋሪ
በመሆኑ ለገዢው ፓርቲ ሰርጎ የመግባትና የመከፋፈል ዕድል ከማስፋቱም በተጨማሪ ትግላችንን በተበታተነ መልክ ማድረጋችን ለአጠቃላዩ ውጤትም ሆነ ለአገራዊው ዓላማ በገዢው ፓርቲ ላይ የምናሳድረው ፖለቲካዊና ዲፕሎማሲያዊ ተጽዕኖ ጎልቶ እንዳይወታ ከማድረጉም በተጨማሪ በህዝብ ያለንን ተቀባይነት ከጥያቄ ውስጥ ጥሎታል፣ ይጥለዋል፡፡

4.2.2.5. የተቃውሞ ጎራ ፓርቲዎች ካለፈው ለመማር ለድክመቶችና ውስንነቶች የተቀመጡ የመፍትሄ ኃሳቦችን ተግባራዊ አለማድረግ፣

ሁሌም ራስን ከድክመትና ስህተት ነጻ ለማድረግ የሚደረግ ጥረትና በተለመደው የክህደት መንገድ ለመቀጠል ያለው ፍላጎት እስከዛሬ ተጀምረው ብዙ ሳይራመዱ ለከሰሙ የጋራ ጥረቶችም ሆነ በቀጣይም ለሚታሰቡ በትብብር የአብሮ መሥራት ትልሞች እንቅፋት ናቸው፡፡ በየትኛውም እንቅስቃሴ ውስጥ ስህተትም ሆነ ድክመት የመኖሩን እውነት ለመቀበልና ከዚህም ለቀጣዩ ምዕራፍ ትምህርት የመውሰድ አስፈላጊነትና ዝግጅት የማይታለፍ ይሆናል ማለት ነው፡፡ የተለመደው የመሸፋፈንና የመሸካከም መንገድ የትም አላደረሰም፣አያደርስምና ሁላችንም በትግሉ ሂደት ለተከሰቱ ስህተቶች የየድርሻችንን አንስተን ትምህርት ወስደን ለወደፊቱ ትግል መዘጋጀት ይኖርብናል፡፡

በተናጠል ፓርቲዎችና በፓርቲዎች የጋራ ትግል መድረኮች የሚነሱ የልዩነት ኃሳቦችን ማስተናገድ ካለመቻል/ካለመፈለግ ወይም ልዩነቱን በመካድ ልዩነቱ በመከፋፈል/አንጃ ማጠናቀቅ ሊያበቃ ይገባል፡፡ ካለፈው የምንማርበትና ወደውስጥ ለመመልከት የሚረዳን የግጭት አፈታትና የክትትልና ግምገማ ሥርዓትና መዋቅር/አደረጃጀት መዘርጋትና ሥርዓቱም ተግባራዊ መደረግ ይኖርበታል፡፡

በተጨማሪም የሚከፋፍለን ገዢው ፓርቲ ወይስ የራሳችን መርህ አልባነት፣ለመርህ ተገዢ ለመሆንና የተደበቀ ፍላጎት ተገዢነት በመካከላችን የፈጠረው ጥርጣሬ እንዲሁም ለገዢው ፓርቲ ለገዚው ፓርቲ ከራሳችን ውስጣዊ እምነትና ማንነት በመነሳት የሰጠነው የተሳሳተ ግምት ነው? የሚለውን ማጤንና መመለስ ይኖርብናል፡፡

4.2.2.6. የተቃውሞው ጎራ ፓርቲዎች ለዲያስፖራ አሉታዊ ተጽዕኖ በሩን ክፍት ማድረግ፤

የዲያስፖራዎች በአገራቸው ጉዳይ የመሳተፍም ሆነ ተገቢውን አዎንታዊ ተጽእኖ ለማሳደር የሚደረግ ጥረት የማይካድ መብታቸው ነው፡፡ በአንጻሩ ሁለንተናዊ ድጋፍ የማድረግ ግዴታም ይኖርባቸዋል ማለት ነው፡፡ ነገር ግን በተሻለ ሁኔታ ላይ ባሉበት ሳይተባበሩ-በየጉዳዩ ተለያይተው እያሉ ተባበሩ፣ ራሳቸውን ላላሳመኑበትና ላላዘጋጁበት መስዋዕትነት የእንዲህ አድርጉ ትዕዛዝ የመስጠት ድፍረት … ዕድሉን የሰጣቸው የእኛ ድክመት መሆኑ መታወቅና በግልጽ መነገር ይኖርበታል፤ የጠንካራ ተቋማዊ አመራርና አሰራር ባለቤትን እጅ ለመጠምዘዝ ማንም አይደፍርም ፤ ደካማ ደግሞ ለማንም የጥምዘዛ ኃሳብ ሲያልፍም ድርጊት መጋለጡ ሃቅ ነው፡፡

4.3. ውጪአዊ ጉዳዮች በሚመለከት፡-
4.3.1. መልካም አጋጣሚዎችና አመቺ ሁኔታዎች
4.3.1.1. የአይ ሲቲ፣ የግንኙነትና መረጃ ሥርጭት ቴክኖሎጂ መስፋፋት፣
4.3.1.2. የዲያስፖራ ቁጥር፣ተሳትፎና ስርጭት እና ለሁለገብ ድጋፍ ያለው ተነሳሽነት ፣
4.3.1.3. የአመራር ጥበብ- ሣይንስ እያደገ መምጣት ፣
4.3.1.4. በዓለማችን የዲሞክራሲ አስተሳሰብ ገዢ እየሆነ መምጣት፣ መስፋፋትና የመድብለ ፓርቲ ፖለቲካ ሥርዓት/የሠላማዊ ትግል ተቀባይነት እያገኘ መምጣት፣
4.3.1.5. በአገሪቱ የሚታየው የከፋ ጭቆናና ውስብስብ ፖለቲካዊ ኢኮኖሚያዊና ማኅበራዊ ችግሮችና የገዢው ፖርቲ ግትር አቋም፣
4.3.1.6. የህዝብ ንቃተ ኅሊና ዕድገት፣ የምርጫ 97 ተሞክሮ፣በህዝቡ ውስጥ ያለው ከፍተኛ የለውጥ ፍላጎትና ለተቃዋሚ ጎራው የሚያቀርበበው የተባባሩ ጥሪ (በተናጠል አንሰማችሁም) ፣
4.3.1.7. የትውልድ መዋቅር– ወጣትና የተማረ፣ኃሳብ አመንጪ፣አቅጣጫ ጠቋሚ፣ ለለውጥ የሚተጋ፣ኃላፊነት ለመቀበል ፍላጎትና ብቃት ያለው ወጣት ትውልድ ፣
4.3.1.8. የመንግሥት ከህገመንግስቱ አግባብ ውጪ በተለያዩ የሀገራችን እምነት ጉዳዮች ጣልቃ መግባትና የእምነቶችን ተከታዮች ለሠላማዊ የእምነት ነጻነት በቁርጠኝነት ለመታገል ማነሳሳት፣ ለምሳሌ የሙስሊሙ ማኅበረሰብ ሠላማዊ ትግል ተሞክሮ ፤

4.3.2. ሥጋቶችና ደንቃራዎች
4.3.2.1. የከፋ ድህነት፤
4.3.2.2. ከፖለቲካ ፓርቲ ውጪ ያሉ የዲሞክራሲና የፕሬስ ተቋማት እና ተጽዕኖ ፈጣሪ ዜጎች ተሳትፎ ውስንነት፣
4.3.2.3. የዲያስፖራ አሉታዊ ተጽዕኖ፤
4.3.2.4. የዓለም አቀፍ ፖለቲካ ሁኔታና ግሎባላይዜሺን፣
4.3.2.5. የአገራችን ጂኦ ፖለቲካና ታሪካዊ ጠላቶች፣
4.3.2.6. የገዢው ፓርቲና መንግስት አንድና ሁለትነት፣
4.3.2.7. አይሲቲና የደህንነት ቴክኖሎጂ በገዢው ፓርቲ ሙሉ ቁጥጥር ሥር መሆን፣
4.3.2.8. የፖለቲካ ባህላችን አለመዳበር፣አብሮ የመስራት ልማድ ውስንነትና ሥር የሰደደ የመጠላለፍና የአሸናፊ/ተሸናፊ ትግል ታሪክ ውርስ፣

5. ቀጣይ አቅጣጫ/ ስትራቴጂክና ስልታዊ መፍትሄ ፡-

5.1. አጠቃላይ፡-

5.1.1. ዘላቂው ስትራቴጂክ መፍትሄ ፡-

ችግራችን በግልጽ ማወቅ ወደመፍትሄው ግማሽ መንገድ የመጓዝ ያህል ነው፡፡ ለዚህ ደግሞ ከላይ በተገለጹትና በውይይታችን በሚዳብሩት ድክመቶቻችንና ውስንነቶቻችን ላይ በዝርዝር መነጋገር ይኖርብናል፡፡ በነባራዊውና ያለፍንበት ታሪክና ልምድ ስንነሳ ያለንበት ተጨባጭ ሁኔታ ለቀጣዩ ትግል ሁለት አማራጭ አቅጣጫዎችን የሚያመላክት ነው፡፡

አንድም በተለመደው መንገድ በመጓዝ የገዢውን ፓርቲ ዕድሜ ማራዘም- በአገሪቱ ላይ ተደቀነ ለምንለው አደጋ ተባባሪ የመሆንና በህዝብ ላይ እየደረሰ ያለውን አሰቃቂ ሁኔታ እንዲራዘም ይሁንታ መስጠት ፤ ያሊያም ሁለተኛው መንገድ ራሳችንን ለሁለንተናዊ ለውጥ በማዘጋጀት ባለን ጥንካሬና አበረታች ውጤት ላይ በመደመር ወደሚፈለገው ግብ በጋራ ለመድረስ ከትናንት ስህተታችንና ድክመታችን ለመማር ራሳችንን ማዘጋጀት ነው፡፡

በዚህ መሠረት ዲሞክራቲክ የፖለቲካ ኃይሎች ከነዚህ አንዱን የመምረጥ ዕድል/ፈተና ከፊታችን ተቀምጧል፡፡ ይህ የጀመርነው ሂደትም ከነዚህ አማራጮች ማን የትኛውን እንደሚመርጥ ግልጽ እንዲያደርግ ይጠበቃል፡፡ይህ ሂደት ምን ያህል ጊዜ እንደሚወስድ ከላይ የገለጽናቸው ችግሮች- የፖለቲካ ባህል ውርሳችንና ሥር የሰደደውና የተለመደው የአመራርና አሰራር ልማዳችን … ቀላልና ቅርብ አያደርጉትም፡፡ በመሆኑም እነዚህን መለየት የማይታለፍ ግን ደግሞ ረጅም ጊዜ የሚፈልግ መሆኑ ታምኖበት እንደ ዘላቂ ግብ የምንወስደው ይሆናል፡፡

5.1.2. የአጣዳፊው የጋራ ተግባር ስልታዊ መፍትሄ፡-
5.1.3.
በሌላ በኩል ደግሞ ዛሬ ላይ ከፊታችን ላለው ምርጫ ተሳታፊ አባላት በምርጫና ከታች ስለዝርዝር አስፈላጊነት ለማብራራት ባነሳናቸው ጉዳዮች ዙሪያ በ2005 ዓ.ም በ‹‹33ቱ›› ከወሰድናቸው የጋራ አቋሞች አንጻር ልዩነት ስለሌለን (ሁላችንም የጥያቄው አቅራቢ በመሆናችን) በጋራ ጥያቄዎቻችንን የማቅረብ የአጭር ጊዜ የጋራ ተግባር ይኖረናል፡፡ ስለ ምርጫ 2007 የጋራ አቋም ለመውሰድ የጋራ ጥያቄዎቻችንን መለየት፣ ማቅረብ፣…፡፡

5.2. ዝርዝር

የዝርዝር አስፈላጊነት፡-

ጉዳያችንን በዝርዝር መመልከት አስፈላጊ የሚያደርገው በጥቅሉ ላይ ልዩነት ያለማሳየታችን ነው፡፡የችግራችን ምንጭም ሆነ መፍትሄ በጥቅሉ ውስጥ ሳይሆን በዝርዝሩ ውስጥ ነው ከሚል ነው፡፡
እስኪ በጥቅል ስናየው እስከዛሬ መተባበር አብሮ መሥራት ከተሳነን ወይም በተደጋጋሚ ሞክረን ፈተናውን ከወደቅን የተቃዋሚው ጎራ ፖለቲካ ፓርቲዎችና መሪዎች እነማን ነን ከወከልነው ህዝብ (አገራዊም ይሁን የብሄር) ከመብት መከበር፣ እኩልነት፣ከዲሞክራሲ ሥርኣት ግንባታ ፣ከህግ የበላይነት፣ ከመልካም አስተዳደር… ውጪ የምንሰብክ ወይም በዚህ ላይ ልዩነት ያለን? ፣ እነማንስ ነን ያለውን አምባገነን ሥርዓት በዚህ የማንከስ ወይም አበጀህ የምንል? የትኞቹስ ነን ለዚህ በጋራ መቆም አያስፈልግም ብለን የምንከራከር ወይም ስለትብብር አስፈላጊነትና ወቅታዊነት የማንሰብክ ? ግን ስንቶቻችን ነን ስለውድቀታችን ዝርዝር ጉዳዮችን አንስተን በዝርዝር የተወያየን ወይም እንድንወያይ ጥያቄ ያቀረብን ወይም ፍቃደኛ የሆንን?

ስንቶቻችን ነን በየፓርቲያችን ያለውን ችግር ምንጭ/መነሻና ዘላቂ መፍትሄውን፣ ከሌሎች ጋር አብሮ የመሥራት ግንኙነታችን ያጋጠመንን ችግርና መፍትሄውን በዝርዝር የተነጋገርን፣በየፓርቲያችንም በጥቅሉ ጉዳይ ላይ ልዩነት ሳይኖረን እየተከፋፈልን ስንት መሆናችንን ለመናገር ስንቶቻችን እንደፍራለን የሚለውን መመልከት ለዛሬ ጅምራችን ስኬት የግድ ነው፡፡

በጥቅል ሲታይ በየፓርቲያችንም ሆነ በጥምረት በምናደርገው ጥረት ልዩነቶቻችንን ማቻቻል/ለመሸካከሙ ችግሩ ተጠራቅሞ እስኪፈነዳ አልተቸገርንም/፣መለያየትን ለማስቀረት ቢቻል በውይይት ለመተማመን – ካልተማመንንም ‹‹ላለመግባባት መግባባት››ና ከነልዩነታችን ተባብረንና ተከባብረን ለመኖር( በልዩነታችንና ተቃርኖዎቻችን ለምን እንተራመሳለን፣ለምን እንፈራረጃለን/ ትናንት በአንድ አመራር ውስጥ እንዳላለፍን ስለምን ከሃዲ፣ሰርጎ ገብ፣የእገሌ ተላላኪና ጉዳይ ፈጻሚ… እንባባላለን/ ለምን በጋራ ባወጣነው ህግ ለመተዳደር -ለወሰነው ውሳኔ ለመገዛት፣ በየመግለጫውና መድረኩ በምንለው እና በአፈጻጸማችን (በቃልና በተግባራችን ) መካከል ያለውን ልዩነት ለማጥበብ ስለለምን ተሸነፍን፣እንደምን ሊሳካልን አልቻለም- ለምን ተደጋጋሚ ጥረታችን ደጋግሞ ከሸፈ? ብለን የመጠየቅ አስፈላጊነት ከጥያቄ አይገባም፡፡

የማይገናኘው የተቃዋሚዎች ቃልና ተግባር በተለመደው የክሽፈት መንገድ (ሳንኖር አለን ስንል፣የፈረንጅ ውሻ ሆነን ባለንበት አንበሳ መስለን ስንታይ፣ከውስጣችን ሳንተባበር ‹‹ፍቅር እስከ መቃብር›› ማለታችንን በአደባባይ ስንናገር፣ ተከባበርን/ተቻቻልን በሚል ስንሸካከም፣… ህዝብን እያታለልን ፣ ተስፋ እየመገብን ተስፋ ስናሳጣው ….) በተደጋጋሚና በየሙከራዎቹ ‹‹ከትናንቱ ተምረናል›› እያልን እየማልንና እየተገዘትን በተለመደው መንገድ ጉዞውን ከቀጠልን ከኢህአዴግን የአገዛዝ ዕድሜ የሚበልጥ ዘመን አስቆጥረናል፡፡ የህዝቡ ‹‹የተባበሩ ወይም ተሰባበሩ›› ጥሪ/ጥያቄም የዚህ የብዙ ዕድሜ ታናሽ አይደለም፡፡ በተቃዋሚ ጎራው ለጥያቄው ምላሽ ለመስጠት የተደረጉት ያልተሳኩ ሙከራዎች የጥያቄው የዕድሜ እኩያዎች ናቸው፡፡ ለበርካታ ጊዜ በተደጋጋሚ የተጀመሩ ጥረቶች ከሽፈዋል፣ጽንሶች ተጨናግፈዋል፣ ለህዝብ ተስፋ ሆነው የተወለዱ፣ ግን ያላደጉ በርካታ የ‹‹ ሾተላይ›› ሰለባዎች በአጭር ተቀጭተዋል…. ዛሬም ጥሪውም ‹‹ጥረቱም›› ቀጥሏል፡፡

ለዚህ የጥያቄ ብቻ ሣይሆን የሥጋትም ምንጭ የሚሆነውና ጉዳዩን በዝርዝር የማየት አስፈላጊነት የሚያጎላው – የዛሬው ሙከራስ ከትናንቱ የተለየ ነውን– ወይም ከትናንቱ (ከቅርቡና የሩቁ) ፣ከተሞክሮው ( ከራስና ከሌላው፣ከተናተሉና የጋራው፣እንደ ፓርቲና መሪ )… ትምህርት ተወስዷል ? የተለየ መንገድ ተቀይሷል? የተለየ ስልትና ዘዴ ተወጥኗል ወይስ ‹‹ አሮጌ ወይን በአዲስ መያዣ›› እንዲሉ ነው- ይህ ከሆነስ የት ያደርሰናል ወይም ሩቅ ለመጓዝና ከግቡ ለመድረስ ችግራችን ምን ነበር- ምንድንነው- ለመፍትሄው ምን ማድረግ አለብን? የሚሉትን ልምድ -ወለድ ሥጋት የተጣባቸው ጥያቄዎች መመለስና የመፍትሄ ኃሳብ ማቅረብ መታለፍ የለበትም፡፡

ስለሆነም ያለፈውን ተደጋጋሚ ስህተት ላለመድገም ጉዳዮችን በጥቅል ሳይሆን በዝርዝር እንድንመለከት ስለሚያስገድድ ፣በእኛ ዕይታ ለዝርዝር ውይይት መነሻ የሚሆኑ፣( በሚፈለገው መጠን በዝርዝር ቀርበዋል ማለታችን ባይሆንም) በየትኩረት ነጥቦቹ እንደሚከተለው ቀርቧል፡፡

5.2.1. ካለንበት የተበጣጠሰ አደረጃጀትና የተነጣጠለ ትግል ወደ አንድ የጠራ አስተሳሰብና ድርጊት/ ‹‹ዘመናዊት›› ኢትዮጵያ እና ኢትዮጵያዊነት /መሸጋገር፤ በጋራ አብሮ የመስራት ችግራችን ማስወገድ፡፡

በአሁኑ ጊዜ በበቂ ለማስረዳት በማንችለው ልዩነት በአገራችን ከሰባ አራት/74/ የማያንሱ የተመዘገቡ ፓርቲዎች አሉ፡፡ በዚህ የተበጣጠሰ አደረጃጀትና እንደ አደረጃጀቱ ሁሉ በሚታየው የተናጠል ሩጫ የተፈለገውን ውጤት ማስመዝገብ አልተቻለም፣አይቻልም፡፡ በዚህ አገራዊ የፖለቲካ አመለካከት ማዕቀፍ ላይ የተመሰረተ አንድ የትግል ማዕከል ባልፈጠርንበት- የየፓርቲ መሪዎች በየራሳችን ፓርቲና የሥልጣን ፍላጎት ታጥረን ባለንበት እውነታ የእስከዛሬው የተናጠል ሩጫ የትም ያላደረሰን ውጤት አልባ መሆኑን ተቀብለን ለህዝባችን በምንነግረው ልክ ለኢትዮጵያና ኢትዮጵያዊነት ቅድሚያ በመስጠት አንድ አገራዊ የነጠረ የትግል ኃሳብ ላይ ለመቆም መትጋት ይኖርብናል፡፡ ለዚህ ራሳችንን ከ‹‹ኢጓአምብሽን›› አላቀን ከገባንበት አዘቅት የሚያወጣንና ወደ ‹‹ዘመናዊት ኢትዮጵያ›› የሚመራን የጋራ መተክሎች እና ጠንካራ ዲሞክራቲክ አመራር የመፍጠር ታሪካዊና አገራዊ ኃላፊነት የወደቀብን መሆኑን ተረድተን ለዚህ በጋራ መንቀሳቀስ ይኖርብናል፡፡ ለዚህ የሚጠበቅብን እጅግ ቀላል ውሳኔ – ‹‹በቃል መገኘትና ራስን ከሥልጣን ፍላጎት በማላቀቅ ለአገርና ህዝብ ቅድሚያ መስጠት ›› ነው፤ የምንለውን ሆኖ ለመገኘት – ቁርጠኝነት፡፡

5.2.2.. በየፓርቲዎች ውስጥ እና በፓርቲዎች ግንኙነት የአስተሳሰብና የአቋም ሥርነቀል ለውጥ አስፈላጊነት ማመን፡-የተለመደው መንገድ ከተፈለገበት አላደረስም፣አያደርስም፡፡

ትግላችን የነጻነት ፣የእኩልነት፣የፍትሃዊነት … ነው እያልን በራሳችን ውስጥ ቦታ ሳንሰጣቸው ወይም መርህና እሴት ሳናደርጋቸው (በመተዳደሪያ ደንብ ውስጥ ሳይሆን በልቡና -ከአንገት ሳይሆን ከአንጀት) በመተዳደሪያ ደንብ ያስቀመጥናቸውንም ራሳችን እየረገጥናቸው/እየተረማመድንባቸው/ ከውስጣችን በሃቅ ልንታገልላቸው የምንችልበት የፖለቲካም ሆነ የሞራል መሠረት ሊኖረን አይችልም፡፡ ስለሆነም በእስከዛሬው የጥላቻ ፖለቲካና አፍራሽ መንገድ ለደረሰው ጥፋት ንስኃ አድርገን የመቻቻል፣አንድነትና የፍቅር አቅጣጫ ለመከተል ሱባኤ መግባት ይኖርብናል፡፡

ወደውስጥ ለመመልከት መዘጋጀት፣ካሳለፍነው ተሞክሮ በመማርና በመማማር እውነትን ለመቀበልና በዕውቀት ለመመራት ራስን ማዘጋጀት፣… ሥር ነቀል ለውጥና ውጤት ተኮር አመራር ( ያለፈውን ለታሪክ ባለሙያዎች እናቆይ ቢባል እንኳ በተለይ የተቃዋሚ ፖርቲ አመራሮች የየድርሻችንን ለማንሳት ድፍረቱ ይኑረን)፣ከጥላቻ ፖለቲካ መውጣት– የጠላቴ ጠላት ወዳጄ …ወጥተን በጋራ እሴቶች፣ዓላማ … ላይ ግንኙነታችንን መመስረት የግድ ይሆናል ፡፡ ለዚህ ደግሞ ፡-
—— አርቆ የሚያስብና የሚጸጸት ቀና ኅሊና፤
—— በፍቅር የሚያስተሳስር፣ ልዩነትን የማያሰፋና የማያስፋፋ ብልህ አመራር፤
—— በትዕግስትና ሚዛና የሚመራ የሰከነ መንፈስ፤
—— ተሸንፎ የሚያሸንፍ ጠቢብ ልቡና – ካለን በቂ ነው፡፡
ይህ ማለት እንደምንናገረው ከራሳችን የግል ፍላጎትና የ‹‹ህዝባችን››እና የ‹‹ፓርቲያችን›› ከምንለው አስተሳሰብ ለአገራችንና ለጠቅላላ ህዝቧ/ኢትዮጵያዊያን ቅድሚያ የሚሰጥ መተክል ላይ መቆም ነው፡፡በቃላችን መገኘት፡፡ ከትናንቱ ካልተላቀቅን ስጋቱ ይህን አስቸጋሪ ቢያደርገውም ለአይቻልም የሚውል አንድ የልዩነት ሰበዝ ከመንቀል በሚያግባቡንና አብረን እንዲንቆም በሚያስችሉን ዘጠና ዘጠኙ ላይ ትኩረት በመስጠት የሚቻል እናደርገዋለን በሚለው ላይ መስማማት ይኖርብናል፡፡

ይህ ሲሆን ‹‹ አይቻልም ከሚለን ወይም እንዳይቻል ከሚያስረን›› ልምድና ኃሳብ እስር ራሳችንን ነጻ እናወጣለን፣ የአስተሳሰብ ለውጥ/ሽግሽግ እናመጣለን፡፡
ከመጠላላት፣መናናቅ፣ መወነጃጀልና፣ክስ እና መለያየት ወደ ፍቅር፣መከባበር፣ መመሰጋገን፣ አንዱ ሌላውን መረዳትና መተባበር፣
ከመተማማት ወደ ፊትለፊት/ግልጽ ውይይትና መተቻቸት (እንዲህ አልኩት ለማለትና ቂማችንን ለመወጣት ሳይሆን ለጋራ ዓላማ መሳካት) በጎውን ለማማስገን፣ ጎዶሎውን ለመሙላትና ስህተቱን በማረም ለበለጠ ውጤታማነት፤
የአሸናፊ/ተሸናፊ የጥላቻ ፖለቲካ አስተሳሰብና ያለፈውን ሙሉ በሙሉ አጥፍተን ከዜሮ የመጀመር ልምድ ወደ የነበረውን አስተካክሎና አሻሽሎ በዚያ ላይ የመቀጠልና ተሸንፎ የማሸነፍ የአሸናፊ/አሸናፊ ፖለቲካ… ወዘተ እንለወጣለን፡፡
በተመሳሳይ የሌላውን መልካም ሥራ ለማጣጣል ወይም ለእኛ አደጋ አድርገን ከማየት ወደ አጋርና ተደጋጋፊ አድርጎ በማየት ዕውቅና ለመስጠት እንተጋለን፤ ለመማርና መማማር እንዘጋጃለን፡፡

ለምሳሌ- እስቲ መድረክ አማካዩን መንገድ በማሳየት የመቻቻል ፖለቲካ ትግል አንድ እርምጃ ወደፊት አስኪዷልና ሊመሰገን ይገባል፣ ሰማያዊ ፓርቲ ለ8 ዓመታት የተከረቸመውን የአደባባይ ትግል/ሰላማዊ ሠልፍ/ በር በመክፈት የዓላማ ጽናትንና ቁርጠኝነትን አስተምሯል፣ የሙስሊሙ ማኅበረሰብ ያነሳቸውን ጥያቄዎች የባለቤቱ/ የህዝብ በማድረግ የሠላማዊ ትግል ስልትን በቀጣይነትና በተከታታይ በማሳየቱና እንደሚቻል በማረጋገጡ ተምሳሌት/አርዓያ ሊሆነን ይገባል፣ የወጣቱ ወደ አመራር ለመምጣት (ኃላፊነት ለመቀበል) እያሳየ ያለው ፍላጎት እያደገ መምጣት ገንቢ በመሆኑ ሊበረታታ የሚገባ ነው፣በነጠረ ኃሳብ ላይ መቆም ያለውን ጥቅምና መንግስትን ምን ያህል እንደሚያስፈራ (ትክክለኛ በመሆኑ፣23 ዓመት ታገልን ከምንል ፓርቲዎች/ድርጅቶች በላይ የዞን 9 ጦማሪያንና ጋዜጠኛ 9 ወጣቶች ላይ የተደረገውን ክትትልና የተከፈተውን ጥቃት ያስተውሏል) ከዞን 9 ጦማሪን መማር ይቻላል … ማለት ማናችን ይጎዳል፣ያሳንሳል? የየቱን ፓርቲ ህልውና አደጋ ላይ ይጥላል? በየጊዜውና በየጥቃቅን ምክንያቱ የምንከፋፈልና የምንበጣበጥ ‹‹የተማርን›› እና አገር ለመምራት የተነሳን የፓርቲ አመራሮች በርካታ አሥርታትን ከዘለቁ ዕድሮችና የሰንበቴ ማኅበራት … ‹‹ያልተማሩ›› አመራሮች አድናቆት ቸረን ከእነርሱ መማር ማናችን ይጎዳል፣ ያሳንሳል? ይህ ማለት ለአብነት የተጠቀሱት ሁሉ ችግር የለባቸውም፣ ከእኛ ይበልጣሉ የሚል ትርጉም እንደምን ይሰጣል ? በተመሳሳይ በግለሰብ ደረጃስ ዕውቅና የሚሠጣቸው የሉምን የሚለውን ለመጠየቅ ስለምን ድፍረቱን እናጣለን?

በእርግጥ እስከዛሬ በታየው ልምዳችን የፓርቲንም ሆነ የአመራሩን ስህተት ፊት ለፊት/በግልጽ መናገር አንድም እንዳለመከባበርና እንደጥቃት/ማጥቃት- የጥላቻ ሆኖ ይቆጠራል ፣ያሊያም ‹‹ ትግሉን›› እንደመጉዳት፣ ሲያልፍም እንደ ገዢው ፓርቲ ተልዕኮ ፈጻሚነት ይወሰዳል። ስለሆነም በተነገረ ጊዜ (የቱንም ያህል ትክክልና ከፍተኛ ፋይዳው ቢኖረውና ለእርምት የሚጠቅም ቢሆን ) እንደ ስህተትና አስነዋሪ ድርጊት ይቆጠራል፡፡ እውነቱ ግን ድክመትንና ስህተትን እየሸፈኑ ጥንካሬን ብቻ ማጉላት በጣም ጎጂ መሆኑ ነው፡፡ ለግለሰብ ፓርቲ መሪዎችም ሆነ ለፓርቲዎች ግብዝነት፣አይጠየቄነት/አይነኬነትና የውስጠ ፓርቲ ዲሞክራሲ እጦት የዳረገንም ይሄው ነው፡፡ ይህ ልማድ ሥር የሰደደ በመሆኑ እስካሁን በተሞከረ ጊዜ የተጠናቀቀው በአብዛኛው በመከፋፈል/መለያየት ወይም በአፈና ነው፡፡ ሆኖም በጊዜ ሂደት በግልጽ መነጋገርና ትችቱ ለአዎንታዊ ጥቅም መዋሉ አይቀሬ ነውና የመጨረሻ ውጤቱ ለለውጥ ያለው አስተዋጽኦ ሊታመን ይገባልና ይህንን ልምድ ለማስቀረት መትጋት ይኖርብናል ፡፡

ከተከባበርን፣ከተደማመጥን፣ ከተስማማንና ከተባበርን…ማለትም ወደዚህ ለመለወጥ ፈቃደኝነቱ፣ ቆራጥነቱ… ካለን የጋራ ዓላማ በግልጽ እንቀርጻለን፣በጋራ እንቆምለታለን፣ በጋራ ከምንፈልገው ግብ አብረን እንደርሳለን- አገርን ከጥፋትና አደጋ፣ ህዝብን ከሥቃይና መከራ እንታደጋለን ፡፡ ለዚህ ደግሞ ቀጣይ ትግላችን በነጠረ ዓላማና በህዝባዊ መሰረት ላይ የቆመ/የተገነባ እንጂ በግለሰቦች ላይ የተንጠለጠለ ሊሆን አይገባም፡፡ መሪዎች የሚወጡት ከህዝብ ውስጥ እንደመሆኑ ህዝብን አደራጅቶ የትግሉ አካልና ንቁ ተዋናይ የማድረግና ለዚህም ወደ ህዝቡ ተደራሽነታችን የማስፋት ተግባራት ከፊታችን ይጠብቁናል ማለት ነው፡፡

5.2.3. በቀጣዩ ምርጫ መሳተፍ/አለመሳተፍ እና የጋራ ጥያቄዎች/ቅድመ ሁኔታዎችን መለየት፤

ከዚህ በፊት በ33ቱ የደረስንበት ድምዳሜና ያቀረብናቸው ጥያቄዎች ለዚህ መሰረት ይሆኑናል፡፡ ከነዚህ ጥያቄዎች መቅረብ በኋላ ምርጫ 2005 ተካሂዶ በርካታ መረጃዎችና ማስረጃዎችን በመንተራስ ያወጣነው መግለጫም አለን፡፡ በተጨማሪ ከዚያ በኋላ ከምርጫ ጋር የተገናኙ በገዢው ፓርቲ የተወሰዱ ኢዲሞክራሲያዊ እርምጃዎች በርካታ ናቸው- የፓርቲ አመራሮች እሥራት፣ የነጸው ፕሬስ መዘጋትና የጋዜጠኞች እስራትና ስደት፣…፡፡ ስለዚህ እነዚህን በማገነዘብና ማካተት የጋራ አቋም ለመውሰድና በጋራ ጥያቄ ለማቅረብ ይቻላል ማለት ነው፡፡

5.2.4. የሁሉንም ኢትዮጵያዊ ባለድርሻነት የተቀበለ አሳታፊ የነጠረ አገራዊ የመግባቢያ ኃሳብ ማመንጫ ብሄራዊ የውይይት መድረክ፤

5.2.4.1. ኢህአዴግን ጨምሮ—–ላለንበት ተጨባጭ ሁኔታ የሚመጥን ዘላቂ መፍትሄ የሚሰጥና የሥርዓት ለውጥ ለማምጣት የሚችል አንድም ፓርቲ የለም፣ ከጥላቻና ጠቅላይ የዜሮ ድምር ፖለቲካ(አሸናፊ/ተሸናፊ) አዙሪት እንውጣ ካልን ከአግላይነት ለመራቅ ብቻ ሣይሆን ለገዢው ፓርቲ የማሰላሰያ ጊዜና ወደውስጥ የመመልከት ዕድል መስጠትም ስለሚያስፈልግ ሁሉን አቀፍ የብሄራዊ መግባባትና ዕርቅ ጉባኤ መጥራት ፣ማዘጋጀት፤
5.2.4.2. ኢህአዴግ እምቢተኛ ከሆነ– ሠላማዊ የፖለቲካ ኃይሎች፣ሲቪክ ማኅበራት፣የኃይማኖትና የማኅበረሰብ መሪዎች፣ተጽዕኖ ፈጣሪና ታዋቂ ግለሰቦች….. (እንደ 86 የሠላምና ዕርቅ ጉባኤ ሆኖ በነጠረ የሚተገበር ኃሳብ ላይ) የሚወያይ ብሄራዊ የሠላምና ዕርቅ ጉባኤ መጥራት፣ማዘጋጀት፡፡

6. ማጠቃለያ፡-

ይህ ሰነድ ከላይ ለተቀመተው ዓላማ የተዘጋጀና በተጠቀሱት ሂደቶች ያለፈ እንደመሆኑ ለቀጣይ የጋራ ትግላችን እንደ አቅጣጫ አመላካችና ማጣቀሻ ሰነድ ሆኖ ያገለግላል፡፡ከላይ ባስቀመጥናቸው ዘላቂ ስትራቴጂክ ሁለት አማራጮች ላይ የሚደረገው የማጥራት ተግባራትና ለወቅታዊው የምርጫ 2007 ያስቀመጥነው መፍትሄ የሚሄዱና የማይጋጩ/የማይጣረሱ በመሆናቸው የተጀመረው ሂደት ለሁለቱም ውጤቶችና ለዘላቂው ግብ ጎን ለጎን ይሰራል ማለት ነው፡፡ ለዚህም ለስትራቴጂክ ግቦች የሚሰራ አንድ ቋሚ ኮሚቴና በምርጫ ጉዳዮች ላይ የሚሰራ ሌላ ኮሚቴ በስምምነት ሰነዱ መሠረት ይዋቀራሉ፡፡

Resolutions for the Ethiopian New Year 

By Alemayehu G Mariam

image

I wish all of my weekly Ethiopian readers throughout the world a happy and prosperous Ethiopian New Year*. I join you joyfully in ringing in 2007 and ringing out 2006.

For many of my Ethiopian readers in the United States, September 11 (Ethiopian New Year’s Day, Meskerem 1)  is a festive day of celebration as well as a day that shall live in infamy. On September 11, 2011, the terrorist group al-Qaeda coordinated four attacks in the United States causing the deaths of over 3,000 innocent civilians and property damage in untold billions. In the new Ethiopian year, I pray and hope for understanding, harmony and peace in Ethiopia, the United States of America and the world. “When the power of love overcomes the love of power the world will know peace,” said Jimi Hendrix. It is my fervent wish that in 2007 Ethiopians, particularly young Ethiopians, will use their power of love to overcome those who love power, abuse, misuse and are corrupted by power.

As I look back on 2006, I see forward the rays of light at the end of the tunnel which shine more brightly than ever. For nearly a quarter of a century, indeed for four decades, Ethiopia once known as the “Land of 13 months of Sunshine” has been transformed into the “Land of 13 Months of Darkness”. Today, the flames of an independent free press have been extinguished; Ethiopia’s best and brightest young Ethiopians are languishing in prison dungeons; and the glimmer of hope that had uplifted the hearts of the people from the abyss of military dictatorship is once again swallowed by the darkness of  thugtatorship. The oxygen of freedom has been vacuumed from the hearts of the tens of millions of Ethiopians yearning to breathe free. In 2007, I believe the sun of freedom will shine brightly than ever and banish the darkness that has enveloped Ethiopia for so long.

Whether one subscribes to dialectical materialism or historicism, human history is subject to certain immutable laws. As Dr. Martin Luther King, Jr. (MLK) taught, “What appears at the moment to be evil may have a purpose that our finite minds are incapable of comprehending. So in spite of the presence of evil and the doubts that lurk in our minds,evil contains the seeds of its own destruction. History is the story of evil forces that advance with seemingly irresistible power only to be crushed by the battering rams of the forces of justice. There is a law in the moral world – a silent, invisible, imperative, akin to the laws in the physical world – which reminds us that life will work only in a certain way. The Hitlers and the Mussolinis have their day, and for a certain period they may wield great power, but soon they are cut down like the grass and wither as the green herb.” I believe the tyrants in Ethiopia will succumb to the same silent, invisible and imperative laws of history.

Looking forward to 2007,  I am more hopeful than ever that brighter days are ahead for all Ethiopians and that the best days of Ethiopia are yet to come. I see a sea change taking place in Ethiopia. I would say a massive silent and invisible revolution is taking place among Ethiopia’s young people. Young Ethiopians have completely repudiated any notion of supremacist ethnic ideology and one party rule. From the hinterlands to the cities, these young people are quietly but defiantly asserting their universal human rights to be treated with dignity and due process of law. They are sick and tired of being treated as criminals by hardened criminals against humanity. These young people are an integral part of a homogenized global youth community driven by social media. Their values are openness, creativity, entrepreneurship, idealism and activism.

I believe Ethiopia’s young people have turned on to the message of human rights and freedom, tuned in to their own hopes and aspirations for the future and dropped out of a system of oppression that denies them basic human rights and dignities. The revolution may be invisible to those who have eyes but cannot see and those whose eyes are blinded by power and ambition for power. But I see Ethiopia’s youth silently and defiantly refusing to cooperate with a system that relentlessly dehumanizes them; benights them and deprives of the opportunity to enlighten themselves and expand and apply their creativity. In their silent and invisible revolution, their principal weapon is non-cooperation with an evil system. I hope they will continue to be inspired by MLK’s declaration: “I became convinced that noncooperation with evil is as much a moral obligation as is cooperation with good.”

I have concluded that the future of Ethiopia will be determined by its youth and no one else. They will be the tip of the spear of any meaningful and lasting political and social change. In the New Year I wish to remind them of an important eternal truth articulated by MLK: “Change does not roll in on the wheels of inevitability, but comes through continuous struggle. And so we must straighten our backs and work for our freedom. A man can’t ride you unless your back is bent.” Ethiopia’s youth must continue their silent struggle of peaceful noncooperation with the system that oppresses, criminalizes and dehumanizes them. They must organize politically, economically, socially, culturally and spiritually to resist all who aim to deprive of their human rights and act to affirm their human dignity using all nonviolent methods.

With good wishes for the New Year to all Ethiopians and special wishes to Ethiopia’s youth, I pledge to practice and promote the following resolutions in my commentaries and other advocacy efforts in 2007. I share my new year’s resolutions with my readers not because I am confident I will be able to achieve some or all of them, or because I believe I can set some sort of high moral example for others to follow. I outgrew such pretentious vanities long ago. My reasons are much simpler than that. In the same spirit of my commentary The Hummingbird and the Forest Fire, I am sharing my New Year’s resolutions as a demonstration of the tiny contribution I am making to the cause of human rights in Ethiopia. In declaring my resolutions, I am inspired by a very simple idea: “You just need to be a flea against injustice. Enough committed fleas biting strategically can make even the biggest dog uncomfortable and transform even the biggest nation

Here are the New Year’s resolution of  “one flea against injustice” for 2007.

Teach and preach human rights in new and different ways.For the past 8 years, I have done my teaching and preaching of human rights primarily through my commentaries, occasional radio and television interviews and public speeches. In 2007, I hope to use social media much more than I have previously. As my message gets greater resonance with Ethiopians and more broadly with Africa’s youth (and that is my principal target audience), it makes sense for me to reach out to that audience using the media they use the most. The potential for targeted connectivity using social media is massive. I have long topped out my regular Facebook account and can hardly add any new friends but I have an unlimited “fan page” at  https://www.facebook.com/Profalmariam . In 2007, I hope to utilize the broad spectrum of social media connectivity to get out my message of human rights to young Ethiopians and Africans.

Help change the public debate from the politics of hate to the politics of love. I believe the political debate in and outside Ethiopia today dwells too much on the politics of ethnicity whose fuel is the politics of hate. Ethnic bigotry is only skin deep even among some of the most sophisticated Ethiopians of my generation. The occasional shocking off the cuff comments provide a glimpse of the tip of that iceberg.

The politics of ethnicity is the 800 pound gorilla in the room (country) few want to talk about openly and critically. There is much Sturm und Drang and glossing over the issue of ethnic identity. As I have declared previously, I do not believe in the concept of ethnicity (which is a social construct, a category created by people), but in a person’s humanity. The politics of ethnicity has been a metastasizing cancer on the soul of Ethiopia and for that matter Africa. The wages of ethnic politics in Africa have often been hate-driven wanton killings, crimes against humanity and genocide. The politics of ethnicity is often the politics of hate.

In 2007, I hope to tailor my messages to Ethiopia’s youth and urge them to condemn the politics of ethnicity which thrives in a miasma of hate. It must be understood in its proper context and handled with extreme care. As MLK sermonized, hate is “even more ruinous and injurious to the individual who hates. You just begin hating somebody, and you will begin to do irrational things. You can’t see…, walk straight when you hate. Your vision is distorted. There is nothing more tragic than to see an individual whose heart is filled with hate. For the person who hates, the beautiful becomes ugly and the ugly becomes beautiful; the good becomes bad and the bad becomes good; the true becomes false and the false becomes true.”

That is why young Ethiopians must be self-introspective at all times and first fight their own demons of hate that may be lurking in their hearts before fighting the demons of others. As Friedrich Nietzsche aptly warned, “He who fights with monsters should look to it that he himself does not become a monster. And when you gaze long into an abyss the abyss also gazes into you.” I hope to do my part in clearing the “distorted vision” of hate so that we can all see the beautiful and the good. In 2007, I shall strive to promote the politics of humanity which is the politics of love.

Promote truth and reconciliation. Ethiopians need to establish a truth and reconciliation process. I believe that process must begin at the individual and small group level. If Ethiopians as individuals cannot talk openly about the truth and reconcile, it is a pipe dream to hope for national reconciliation. I am saddened by the fact that those who have committed crimes against humanity and atrocities have written books purporting to document an accurate historical account of events without taking real personal responsibility for their role in the evil they helped perpetrate. They offer half-truths and hide behind the other half trying to project themselves as victims. They should strive to take a leadership role in telling the truth, the whole truth and nothing but the truth and serve as bridges of reconciliation.

A truth and reconciliation process provides societies with a painful past to come to terms with the crimes and atrocities committed in the name of the state and take individual and collective action to prevent its future repetition. “Those who do not learn from history are doomed to repeat it.” Practicing truth and reconciliation is the only way to escape the doom of history. In 2007, I hope to promote such a process at every opportunity I get.

Encourage young people to get more involved in the debate over the fate of their country. It is unfortunate that many young talented, well-educated, creative and entrepreneurial young Ethiopians have opted not to get involved in the debate over the fate of their country. Many have told me that they do not want to fully engage because they want to avoid “toxic” political debates where the combatants’ choice of weapons include mudslinging, name-calling and character assassination instead of  facts, logic and analysis.

I believe the burden is still on these talented young people to establish their own forums and open debates and discussions on the fate of their country relying on their own ideas and resources. I believe there is a real generation gap between the Cheetah and Hippo Generations in Ethiopia. The sooner the young Ethiopians realize that fact and proceed on their own, the better it will be for themselves and their  country’s future. I hope to challenge young Ethiopians in general, and those I interact with in the Diaspora, to get more actively involved in shaping the future of their country on their own terms in 2007.

Vigorously advocate the release of all Ethiopian political prisoners. Over the past several years, the ruling regime has used its so-called Anti-Terrorism Proclamation to arrest and jail, without due process of law, thousands of political prisoners including journalists, opposition party leaders and members. The regime reflexively labels and categorizes any person or organization that opposes it as “terrorist”. According to Human Rights Watch, the regime has even cannibalized its own. It has engaged in “mass roundups” and jailed on terrorism and other charges “former members of parliament, long-serving party officials, and candidates in the 2010 regional and parliamentary elections.” Among some of the high profile political prisoners in Ethiopia today include Eskinder Nega, a journalist  who has won nearly every major international press award; Andualem Aragie, a young, brilliant young lawyer with dazzling and prodigious forensic skills; Reeyot Alemu, a young woman who has received various international press awards; Woubshet Taye who has also won various international press awards; Bekele Gerba an educator and academic and Abubekar Ahmed, a young human rights advocate for religious freedom.  I hope to give vigorous advocacy to the cause of all political prisoners in Ethiopia in 2007.

Shine the light on harmful cultural practices in Ethiopia. Over the past eight years, I have done practically nothing to bring to the court of international public opinion the prevalence of certain harmful cultural practices in Ethiopia. I have read many major reports by human rights organizations on such practices as female genital mutilation, child brides and forced marriages, marriage by abduction and the hushed topic of domestic violence against women in Ethiopia. Just last week, I expressed my outrage on the practice of marriage by abduction commenting on the film DIFRET on the same topic.

Yet, I have not addressed any of these issues in a meaningful way over years of uninterrupted weekly commentaries. I have no defense for not paying attention to these issues, nor do I have a reasonable explanation. My failure to comment and speak truth to evil cultural and social practices, glaring human rights violations, is simply inexcusable. No human rights advocate worth his salt should have been so negligent. I offer my deepest apologies to my readers for my failure. I have resolved to correct this negligent mistake on my part by giving much greater attention to these harmful practices in 2007.  I also hope to address other cultural issues relating to intolerance and incivility in public debates and the need for decency in how we conduct ourselves in the public forum.

Kindle the imagination of Ethiopia’s young people.  I believe I have a substantial following among Ethiopia’s young people in the country and in the Diaspora. My evidence is certainly anecdotal but cumulative and substantial. I believe I have a duty to inspire and challenge the imagination of Ethiopia’s young people to the best of my ability. For I believe as did Joseph Conrad that “only in men’s [I’d add women’s] imagination does every truth find an effective and undeniable existence. Imagination, not invention, is the supreme master of art as of life.”

I see a lot of Ethiopian “leaders” who make claims to political, cultural, economic and even spiritual leadership. I see fewer  leaders who have taken steps to inspire the next generation of young political, economic and cultural leaders. I see even fewer leaders who aim to inspire the next generation of entrepreneurs, human rights advocates, academics, literary and artistic creators, civil society organizers, dissidents and others.

There are untold numbers of imaginative, creative, ingenious and visionary young Ethiopians. By and large, they are finding their way on their own, which is a very good thing. In 2007, I hope to challenge Ethiopia’s young people to become “imagineers”. I hope to challenge them to use their creativity to dream up and propose new ideas, ideals and solutions to old social and political problems; to come forward with new ideas to deal with the old issues of poverty, ignorance, intolerance, gender discrimination, homelessness, violence and so on.

Articulate my version (not vision) of the Ethiopian Dream and challenge others to articulate theirs.  I have listened to the speeches and interviews of countless Ethiopian political, cultural and religious leaders over the years. I have even followed the narrative of the late  “great visionary leader.” I have yet to figure out what his vision was or is supposed to be now that it is in the hands of his disciples. Perhaps vision is in the eyes of the beholder. A morbid imagination is sometimes mistaken for vision. For some, fantasy and delusions are accepted as vision.

I am talking about a special “Ethiopian Dream”. Everyone has heard of the “American Dream” of which MLK spoke of with soaring and electrifying rhetoric. Today there is even the “Chinese Dream”. President Xi Jinping described that dream as “national rejuvenation, improvement of people’s livelihoods, prosperity, construction of a better society and military strengthening.” He urged the young people of China to “dare to dream, work assiduously to fulfill the dreams and contribute to the revitalization of the nation.”

There is no reason why Ethiopians cannot have their own “Dream”; or why Ethiopians from all walks of life, and particularly those in leadership positions or aspiring to same and those blessed with learning cannot articulate their own versions of the “Ethiopia Dream.” In 2007, I hope to articulate my version (not vision) of the Ethiopian Dream and challenge others to articulate theirs.

Fight creeping cynicism, gnawing hope(help)lessness and paralyzing despair. Not infrequently, I hear from many well-intentioned people that I should walk away from the struggle for human rights advocacy and should not feel ashamed for doing so because I have “done more than my part”. They say, “let others do their part.” They have given into resignation.

Others say, there is little one man can do and I am just wasting my time talking to the deaf, mute and blind. They are afflicted by defeatism and indifference.

Still others tell me they do not care one way or the other as long as their personal interests are protected. I should also not care and look out for my personal interest. They have sold out.

As I perceive it, they have all resolved to save themselves and do not much care about saving anybody else. So they have all given into cynicism, hopelessness and paralyzing despair.

I think they ask the wrong questions and give me the wrong advice. The right question is, “Why do I think I am my brother’s/sister’s keeper?” It is part of my core belief that I must care for the welfare of others less fortunate than myself. That is the major reason I decided to become a lawyer after I had achieved my principal academic objective. I am always for the underdog. It could be the homeless veteran at a freeway exit asking for spare change or the throngs of young people I have never met in Ethiopia who are unjustly imprisoned merely because they spoke their minds or expressed their opinions in a publication. I guess I was born that way. That is why I never get discouraged even if others believe my efforts are ultimately in vain.

I believe in MLK’s teaching that as moral beings each person must  have an “audacious faith in the future of mankind” and “refuse to accept despair as the final response to the ambiguities of history.” We must “refuse to accept the idea that man is mere flotsom and jetsom in the river of life, unable to influence the unfolding events which surround him… [or succumb to the belief that] the bright daybreak of peace and brotherhood can never become a reality.” We must believe that “nonviolent redemptive good will proclaim the rule of the land. ‘And the lion and the lamb shall lie down together and every man shall sit under his own vine and fig tree and none shall be afraid.’ I still believe that We Shall Overcome!” To those afflicted by creeping cynicism, gnawing hope(help)lessness and paralyzing despair, I say fight on brothers and sister for in 2007 we shall overcome… or in 2008 or…!  But have no doubts that we shall one day overcome those who love power with the power of love!

Speak truth to abusers and misusers of power, those seeking power and the powerless. In July and August 2010, I wrote five successive commentaries in the Huffington Post under the tagline, “Speaking Truth…” In that series I addressed  women’s  and youth issues, the problems of those in power and out of power seeking to get into power and foreign powers dealing with the powers that be in Ethiopia.

I have kept on speaking my version of the truth to all lured and imprisoned by the demon of power not because I enjoy talking to a brick wall, but because, as George Orwell observed, “In a time of deceit telling the truth is a revolutionary act.” Call me naïve, but I really believe that telling my version of the truth among political hypocrites, tricksters, double-dealers, hucksters, crooks, con artists, imposters and charlatans is a truly revolutionary act. In 2007, I hope to speak truth to those possessed by the demon of power more loudly than ever. But I am also ever mindful of  Einstein’s admonition as I speak my version of the truth: “The search for truth is more precious than its possession.”

I invite all my weekly readers to join me in these resolutions in standing up against tyranny, hate and injustice and for human rights and dignity. History will not judge us on the fact that we failed to achieve our aims but by the level of commitment and effort we put out to achieve them. We just need to be fleas against injustice and act collectively and strategically to make the biggest, richest and meanest dogs uncomfortable and transform Ethiopia. The mighty United States Marines are always “looking for a few good men” to fight wars. Me, I am just looking for a few good fleas to join me in the fight against injustice and for human rights in Ethiopia in 2007!

Happy New Year, Everyone!!! La luta continua!

“If you ever think you’re too small to be effective, you’ve never been in bed with a mosquito!” (or fleas?) – Wendy Lesko

*Postscript: The Ethiopian calendar follows its own complex chronological system. For a detailed explanation, click here.

Professor Alemayehu G. Mariam teaches political science at California State University, San Bernardino and is a practicing defense lawyer.